Sprawa, zg³oszona przez jednego z naszych Czytelników, dotyczy przystanku autobusowego „pod kombinatem”. Jaki¶ czas temu przystanek zosta³ przesuniêty i w obecnej chwili autobusy zatrzymuj± siê kilka metrów od wiaty. – W pobli¿u jest przychodnia, z komunikacji miejskiej w tym miejscu korzysta wiele starszych, schorowanych osób. Kiedy czekaj± pod wiat± na autobus a on zatrzyma siê kilka metrów dalej maj± problem ¿eby zd±¿yæ do niego wsi±¶æ – podkre¶la Czytelnik. Sytuacjê utrudnia fakt, ¿e miêdzy wiata a obecnym przystankiem znajduje siê uliczka, któr± musz± pokonaæ zdezorientowani pasa¿erowie. Czemu przystanek zosta³ przeniesiony? - Przeniesienie miejsca zatrzymywania siê autobusów na przystanku przy al. Solidarno¶ci wynika³o z bardzo z³ego stanu zatoki przystankowej. Bezpo¶rednim powodem takiego wniosku ze strony MPK by³o powa¿ne uszkodzenie wje¿d¿aj±cego do zatoki autobusu kursuj±cego na linii nr 174 (sta³o siê tak z powodu niestabilno¶ci p³yt w zatoce, które w czasie przejazdu autobusu przesunê³y siê i uderzy³y w podwozie pojazdu). Poniewa¿ zachodzi³a obawa, ¿e uszkodzone mog± zostaæ tak¿e inne zatrzymuj±ce siê tam pojazdy MPK skierowa³o wniosek o przesuniêcie przystanku do czasu wyremontowania zatoki. Kierowcom systematycznie przypominamy o tym, w jaki sposób powinni wje¿d¿aæ do zatoki autobusowej. - informuje Marek Garncarczyk rzecznik prasowy MPK. Czy i kiedy zaplanowano remont zatoki? Z tym pytaniem zwrócili¶my siê do ZIKiT-u, czekamy na odpowied¼. Na pewno poinformujemy o planach remontowych naszych Czytelników. Na chwile obecn±, po naszej interwencji, uda³o siê uzyskaæ przekre¶lenie tabliczek z numerami autobusów na wiacie – co miejmy nadziejê wyra¼nie zasugeruje pasa¿erom, ¿e przystanek zosta³ przeniesiony.
(a³)
W po³owie maja uka¿e siê pi±ty i ostatni zarazem tom nowohuckiej sagi – POWIEW CIEP£EGO WIATRU
W powie¶ci „Powiew ciep³ego wiatru” Edyta ¦wiêtek po raz ostatni zabiera czytelników na Spacer Alej± Ró¿. Tym razem udajemy siê na przechadzkê trwaj±c± od koñca lat 70 po upadek w³adzy ludowej. Obywatele zmagaj± siê z uci±¿liwo¶ciami stanu wojennego. W najm³odszej dzielnicy Krakowa regularnie dochodzi do brutalnych staræ mieszkañców z jednostkami ZOMO. Rodziny Szymczaków i Paw³owskich p³ac± wysok± cenê za pragnienie wolno¶ci, lecz ich nadzieje i walka w koñcu znajduj± oczekiwany fina³. Pod koniec 1989 roku z alei Ró¿ znika znienawidzony pomnik Lenina, a m³odzi ludzie po raz ostatni wci±gaj± w p³uca powietrze przesycone gazem ³zawi±cym. Na tle historycznych wydarzeñ p³ynie codzienne ¿ycie obfituj±ce w zaskakuj±ce wydarzenia. Mi³o¶æ i nienawi¶æ, narodziny oraz ¶mieræ splataj± siê mocno ze sob±, tworz±c wiarygodny obraz przeciêtnej polskiej rodziny.
Jak bohaterowie powie¶ci przetrwaj± kolejne zawirowania historii? Kto poniesie krwaw± ofiarê za marzenia o wolno¶ci? Czy w koñcu nastanie dla nich czas szczê¶cia i spokoju? Zachêcamy do lektury.
Powie¶æ „Powiew ciep³ego wiatru”, tak jak i tomy poprzednie nowohuckiej sagi, zosta³a wydana przez Wydawnictwo Replika.
(f)
Maj± Japoñczycy swoje ¦wiêto kwitn±cej wi¶ni, kiedy to kilka dni podziwiaj± ca³ymi rodzinami kwitn±ce drzewka wi¶ni, ale i mieszkañcy nowohuckich osiedli narzekaæ nie mog±. Wiosn± tak¿e Nowa Huta – wybucha …zieleni±. I nie dotyczy to wy³±cznie mieszkaj±cych w pobli¿u parku Wi¶niowy Sad pomiêdzy osiedlami Kolorowym i Spó³dzielczym, ale wszelkich innych parków osiedlowych i skwerów.
W ostatnich dniach zakwit³y tam krzewy i zazieleni³y siê drzewa, kwiatow± feeri± barw potwierdzaj±c niejako ¿e Nowa Huta by³a zaprojektowana tak¿e jako oaza zieleni.
Zarz±d Zieleni Miejskiej nie chce byæ gorszy. Powstaj± parki kieszonkowe, a na przystankach – mini kwietniki. Taki oto przystanek kwietny: czworoboczna ³awka wokó³ rosn±cego po¶rodku drzewa, z nasadzonymi ni¿ej stokrotkami - pojawi³ siê przy Teatrze Ludowym.
Kwiaty kwitn±, pasa¿erowie i nie tylko mog± usi±¶æ i odpocz±æ. W tych okoliczno¶ciach oczekiwanie na autobus bêdzie na pewno przyjemniejsze.
Takie zielone przystanki pojawi³y siê – obok Teatru Ludowego – jeszcze w 3 miejscach
Pergolê z ³aweczkami ustawiono na przystanku tramwajowo-autobusowym Centrum Kongresowe ICE, modu³y p³otków wygradzaj±cych - na przystanku tramwajowym Rondo Grzegórzeckie, a kolejn± pergolê z ³aweczkami, na przystanku autobusowym przy Uniwersytecie Rolniczym.
(l)
W czwartek, 26 kwietnia, w ko¶ciele M. B. Czêstochowskiej na os. Szklane Domy, w 30. rocznicê pamiêtnych nowohuckich strajków kwietniowo-majowych, które doprowadzi³y do ustrojowego prze³omu, odprawiona zosta³a Msza ¶w. w intencji Nowej Huty i jej mieszkañców, której przewodniczy³ metropolita krakowski, ks. abp Marek Jêdraszewski. Razem z krakowskim metropolit± Mszê ¶w. celebrowa³o kilkunastu kap³anów.
Okoliczno¶ciow± homiliê wyg³osi³ abp M. Jêdraszewski, który przypomnia³ dwóch kap³anów, którzy w trakcie wiosennych strajków w hucie, towarzyszyli strajkuj±cym robotnikom.
- Pojawia³y siê zw³aszcza dwie postacie - ¶p. ks. Kazimierz Jancarz i obecny w¶ród nas ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski. Swoj± obecno¶ci± wówczas, po raz kolejny w wielkich dziejach naszej ojczyzny, pokazali jak Ko¶ció³ jest ze swoim narodem - mówi³ metropolita. Odnosz±c siê za¶ do samego strajku powiedzia³: - To jest tajemnica ziarna rzuconego w ziemiê. To tajemnica krzy¿a i zwi±zanego z nim cierpienia. My widzimy cierpienie, my bole¶nie odczuwamy to co nas boli, co mo¿e nawet nas z³amaæ. My to odczuwamy teraz. Ale Bóg z ludzkiego cierpienia zwi±zanego z krzy¿em zawsze wyprowadzi dobro.
(f)
W nocy z 22/23 kwietnia spali³a siê górna, drewniana czê¶æ nowohuckiej tê¿ni. Otwarcie obiektu by³o zaplanowane na pocz±tek czerwca. Mieszkañcy nie kryj± smutku i z³o¶ci. Na szczê¶cie prezydent Miasta Jacek Majchrowski zapewnia, ¿e obiekt zostanie odbudowany.
- Komu to przeszkadza³o. Czemu ludzie s± tacy g³upi – pytali w poniedzia³ek rano spacerowicze patrz±c ze smutkiem na pozosta³o¶ci tê¿ni solankowej. Z potê¿nej konstrukcji zosta³y zgliszcza. Po¿ar, który wybuch³ tuz po pó³nocy gasi³o sze¶æ zastêpów stra¿y po¿arnej. Niestety niemal gotowa konstrukcja drewniana wype³niona ga³±zkami tarniny nie zosta³a jeszcze zalana solank±, dlatego ogieñ rozprzestrzenia³ siê b³yskawicznie. Stra¿acy mogli jedynie zapobiec rozprzestrzenieniu siê ognia. O uratowaniu tê¿ni nie by³o mowy. Teraz najistotniejsze jest czy ogieñ nie uszkodzi³ znajduj±cej siê pod ziemi± czê¶ci obiektu, to znacznie podnios³oby koszty odbudowy i niew±tpliwie wyd³u¿y³o czas jej trwania. Na szczê¶cie obiekt by³ ubezpieczony.
(a³)
To by³o 58 lat temu. 27 kwietnia 1960 roku mieszkañcy Nowej Huty stanêli w obronie krzy¿a, który postawiony zosta³ w miejscu wyznaczonym przez ówczesne w³adze komunistyczne pod budowê pierwszej nowohuckiej ¶wi±tyni.
W³adze nie dotrzyma³y jednak danej mieszkañcom Nowej Huty obietnicy. 19 kwietnia 1960 roku bieñczycka parafia otrzyma³a pismo z Dyrekcji Budowy Osiedli Robotniczych, w którym DBOR Kraków – Miasto, jako inwestor budowy szko³y „tysi±clatki”, za¿±da³ od parafii usuniêcia krzy¿a z terenu, który zamiast pod budowê obiecanej ¶wi±tyni zosta³ przeznaczony pod budowê nowej szko³y. W pi¶mie znalaz³ siê nieprzekraczalny termin usuniêcia krzy¿a – 26 kwietnia. W niedzielê, 24 kwietnia, w trakcie nabo¿eñstw, ówczesny administrator parafii ks. Mieczys³aw Satora zapozna³ wiernych z tre¶ci± pisma i poinformowa³ ich, ¿e pisemnie odmówi³ usuniêcia krzy¿a. We wtorek, 26 kwietnia o godz. 21.30 Tadeusz Górski z Komitetu Krakowskiego PZPR poleci³ Adamowi Koczurowi z DBOR usun±æ krzy¿ rano nastêpnego dnia.
* * *
Oberona krzy¿a rozpoczê³a siê 27 kwietnia 1960 roku, gdy robotnicy o 8.30 przyst±pili do jego wykopywania. Pracê tê obserwowa³a grupa mieszkañców, w¶ród których przewa¿a³y kobiety. S³owne utarczki robotników z kobietami do¶æ szybko przerodzi³y siê w rêkoczyny, gdy krzy¿ zacz±³ siê przechylaæ. Z ka¿d± minut± przybywa³o mieszkañców obserwuj±cych rozwój sytuacji. Wreszcie kobiety grudami ziemi zaczê³y przepêdzaæ wynajêtych robotników. W efekcie ci ostatni pozbierali narz±dzi i uciekli. Majster, który kierowa³ prac± i operator spychacza zostali poturbowani. Krzy¿ wyprostowano i po³o¿ono pod nim kwiaty. O 11.15 na placu budowy by³o ju¿ ok. 1000 osób. Ludzie palili ¶wieczki, modlili siê, ¶piewali pie¶ni religijne. O godz. 14.00 kombinat zaczê³a opuszczaæ poranna zmiana, a do hutników zaczê³y docieraæ informacje o porannych wypadkach pod krzy¿em. Wielu z nich uda³o siê pod krzy¿. O godz. 15.45 zebrany pod krzy¿em t³um liczy³ ju¿ ok. 2000 osób. Do Nowej Huty skierowane zosta³y oddzia³y ZOMO, a o godz. 16.40 milicja podjê³a próbê rozpêdzenia czterotysiêcznego t³umu, który zebra³ siê pod budynkiem Dzielnicowej Rady Narodowej. O godz. 17.10 komendant wojewódzki MO pu³kownik ¯mudziñski wyda³ rozkaz ¶ci±gniêcia do Nowej Huty oddzia³ów ZOMO z Tarnowa i O¶wiêcimia. Na terenie ca³ej dzielnicy zaczê³y siê powa¿ne rozruchy.
O godz. 19.35 Komenda Wojewódzka MO uzyska³a zgodê ministra spraw wewnêtrznych na u¿ycie oddzia³ów ZOMO wyposa¿onych w armatki wodne i inne ¶rodki do u¶mierzania zaj¶æ. Kilku ¶wiadków potwierdza³o, ¿e ju¿ wtedy w rejonie placu budowy oraz budynków stra¿y po¿arnej i DRN milicja u¿y³a broni strzelaj±c do demonstrantów.
Noc przynios³a eskalacjê zamieszek. Wy³±czono zasilanie dla linii tramwajowej ³±cz±cej Now± Hutê z Krakowem. Pó¼niej elektrownia w ca³ej dzielnicy wy³±czy³a o¶wietlenie. Na nowohuckich ulicach zaczê³y rozgrywaæ siê przera¿aj±ce sceny. Barykady, p³on±cy milicyjny gazik, wybite szyby w oknach DRN, petardy i strza³y z broni palnej.
W wyniku zaj¶æ aresztowano 493 osoby (w tym 25 kobiet i 50 nieletnich). 87 osób s±d skaza³ na kary od 6 miesiêcy do 5 lat wiêzienia. Kolejne 119 osób zosta³o ukaranych przez kolegia ds. wykroczeñ grzywnami, a cztery inne osoby – kilkumiesiêcznym aresztem. Wiele osób zwolniono z pracy.
* * *
Do dzisiaj nie uda³o siê ustaliæ z pewno¶ci±, czy kto¶ w wyniku zaj¶æ straci³ ¿ycie. Na mo¿liwo¶æ ofiar ¶miertelnych wskazuje ks. Antoni Pawlita, w roku 1960 wikariusz w Bieñczycach, który kilka dni po wypadkach nowohuckich, na ¿±danie MO, przyby³ na cmentarz Rakowicki w Krakowie. Tam uczestniczy³ w dwóch pogrzebach – jak mu o¶wiadczono – robotników z Nowej Huty. W pochówkach bra³o udzia³ tylko kilka osób ze strony rodzin. Milicjanci zabronili ksiêdzu z nimi rozmawiaæ. Przy ka¿dym z pochówków obecnych by³o trzech, czterech milicjantów.
Wiadomo natomiast, ¿e w Szpitalu im. ¯eromskiego leczonych by³o 17 rannych osób, a w Klinice Chirurgii przy ul. Kopernika w Krakowie przebywa³o 5 postrzelonych, w tym jeden ciê¿ko ranny. Wed³ug danych milicji, formacja ta w czasie zaj¶æ wystrzeli³a 140 sztuk ostrej amunicji
* * *
Mieszkañcy Nowej Huty obronili jednak swój drewniany krzy¿, a komunistyczne w³adze ju¿ nigdy nie odwa¿y³y siê na kolejne próby usuniêcia go z placu przy skrzy¿owaniu ulic Marksa i Majakowskiego, jak nazywa³y siê wówczas te ulice. W³adze ponios³y presti¿ow± pora¿kê. W Nowej Hucie, która by³a pomy¶lana jako ku¼nia, w której bêdzie wykuwa³ siê nowy cz³owiek, budowniczy sowieckiej Polski, w mie¶cie, które mia³o byæ miastem bez Boga i bez ko¶cio³ów, w³a¶nie w tym mie¶cie o Boga i o ko¶ció³ upomnieli siê sami mieszkañcy. Po latach, po upadku komunizmu, symbolem zwyciêstwa sta³ siê ko¶ció³ p.w. Naj¶wiêtszego Serca Pana Jezusa na os. Teatralnym, który stan±³ w tym samym miejscu, w którym mia³a zostaæ wybudowana pierwsza po wojnie nowohucka ¶wi±tynia.
Jan L. Franczyk
27 kwietnia 1960 r. Na placu przeznaczonym pod nowy ko¶ció³, przy drewnianym krzy¿u, z godziny na godzinê zbiera³o siê coraz wiêcej ludzi.
Trzydzie¶ci lat temu fala strajków, która ogarnê³a kraj otworzy³a drogê do wolnej i demokratycznej Polski.
Wcze¶niejsze lata (1980-1981) zmieni³y polskie spo³eczeñstwo. Nastawienie do rz±dz±cej PZPR, do coraz bardziej pogarszaj±cej siê sytuacji gospodarczej oraz w zwi±zku ze znacznymi podwy¿kami cen ¿ywno¶ci spowodowa³y jego reakcjê. Pierwszym zak³adem, który w 1988 r. zastrajkowa³ by³o bydgoskie MPK (24 kwietnia). Jednak¿e strajk ten zakoñczy³ siê do¶æ szybko po obietnicach podwy¿ek p³ac.
Dwa dni pó¼niej, a wiêc 26 kwietnia ’88 roku zacz±³ siê strajk w Hucie im. Lenina, gdzie – obok postulatów p³acowych – pojawi³o siê ¿±danie przywrócenia do pracy wyrzuconych dzia³aczy „Solidarno¶ci”, podwy¿ek p³ac w przemy¶le, w o¶wiacie, s³u¿bie zdrowia, dla emerytów i rencistów. Kilka dni pó¼niej za¿±dano przywrócenia legalnej dzia³alno¶ci NSZZ „Solidarno¶æ”.
Na zdjêciu od lewej cz³onkowie Komitetu Strajkowego: Adam Ska³bania, ¶p. Marek Domaga³a, Andrzej Szewczuwaniec, ¶p. Tadeusz Szczypczyñski, W³adys³aw Kielian.
Lubiany przez wszystkich Nowohucian punkt gastronomiczny, który sp³on±³ w styczniu tego roku, w najbli¿szych dniach wznowi swoj± dzia³alno¶æ. To, zlokalizowane przy Domu Wêdkarza nad Zalewem, miejsce kojarzone jest nie tylko z przepyszn± „kie³bask± na wypasie”, to równie¿ mini centrum dzia³añ ekologicznych i akcji charytatywnych. W³a¶ciciel MaNHattan Piotr Rondunda nie kryje rado¶ci z powrotu i wzruszenia jakiego dostarczy³a mu okazana przez Nowohucian sympatia.
Nowy „grzybek” ju¿ stoi. Do ¶rodka w ostatnich dniach trafi³ nowy – ekologiczny grill oraz wêdzarnia. Na liczne pytania przechodniów dotycz±ce terminu otwarcia Piotr Rondunda, który pracuje tu ca³ymi dniami odpowiada prosto – jak najszybciej. Nie ukrywa jednak, ¿e jest jeszcze trochê do zrobienia m.in. elektryka i pod³±czenie nowych sprzêtów. Kiedy w nocy 27-28 stycznia MaNHattan Grill zosta³ doszczêtnie zniszczony w po¿arze w mediach spo³eczno¶ciowych zawrza³o. Nowohucianie nie chcieli pogodziæ siê z zaistnia³a sytuacj±. Niemal od razu zorganizowali wsparcie. „Piotr pokaza³, ¿e pieni±dze to nie wszystko ale pomoc dla drugiego cz³owieka to najwy¿sze dobro. Dlatego my te¿ nie mo¿emy byæ obojêtni wobec tego co siê sta³o. Zbierzmy wysok± kwotê, ¿eby pomóc odbudowaæ to miejsce, ¿eby s³u¿y³o nam, naszym dzieciom i wszystkim mieszkañcom.” - napisa³ na portalu zrzutka.pl inicjator pomocy finansowej. W kilka tygodni ludzie dobrej woli zebrali kilkana¶cie tysiêcy z³otych. – To dziêki temu wsparciu uda³o siê tak szybko odbudowaæ to miejsce- wyznaje wzruszony Piotr Rondunda. Zebrana kwota pokry³a wiêkszo¶æ wydatków. Dzi¶ u¶miechniêty, choæ nieco zmêczony „Pan Piotru¶” – bo tak mówi± o nim mi³o¶nicy tego miejsca – ju¿ planuje kolejne wydarzenia. Zapewnia, ¿e „na majówkê” miejsce zostanie na pewno otwarte, a ju¿ w pierwszej po³owie maja zaplanowana zosta³a akcja krwiodawstwa. Oczywi¶cie miejsce kojarzone jest przede wszystkim z pysznym jedzeniem. W³a¶ciciel zapewnia równie¿, ¿e w menu pojawi± siê, oprócz kie³basek, tak lubiane przez wszystkich ryby.
(a³)
Wiosenny bieg i nordic walking w Nowej Hucie NOWA HUTA W CZTERECH SMAKACH odby³ siê w Wielk± Sobotê. Druga ju¿ impreza z tego, coraz bardziej rozpoznawalnego, cyklu mia³a miejsce 31 marca przy Zalewie Zes³awickim. Wydarzenie, tradycyjnie, po³±czone zosta³o z akcjami charytatywnymi. Jedn± z wyró¿niaj±cych ten bieg rzeczy s±… wyj±tkowe medale.
NOWA HUTA W CZTERECH SMAKACH to cykl biegów crossowych w czasie 4. pór roku w 4. wyj±tkowych miejscach Nowej Huty. Ka¿dy bieg to trasa oko³o 10 km. Zawodnik, który przebiegnie 4 biegi w roku, pokonuje dystans maratonu. Cykl biegów po najwiêkszej i najbardziej zielonej dzielnicy Krakowa, organizowany jest drugi rok z rzêdu i z ka¿d± kolejn± edycj± gromadzi coraz wiêcej zawodników. W tym roku, do biegaczy do³±czyli entuzja¶ci nordic walking.
W ka¿dym wydarzeniu w ramach cyklu, na finiszuj±cych czeka medal w kszta³cie jednego z nowohuckich osiedli. Tym razem, biegacze otrzymywali na mecie osiedle Ogrodowe. Wszystkie medale w ramach cyklu utworz± kolorow± mapê Nowej Huty.
Trasa biegu i nordic walking NOWA HUTA W CZTERECH SMAKACH – WIOSNA prowadzi³a przy zbiornikach Zalewu Zes³awickiego. Najszybsi zawodnicy biegu pokonali trasê w 44-57 minut. Najszybsze zawodniczki w 50 – 53 minuty.
„W czasie naszych zawodów, biegacze poznaj± siebie nawzajem, poznaj± Now± Hutê, jej potencja³ treningowy i urok terenów zielonych. Jest ¿yczliwie, przyja¼nie - stawiamy na integracjê nad rywalizacj±. Chcemy, ¿eby ka¿dy czu³ siê na mecie wyj±tkowo.” – mówi Pawe³ Derlatka, kierownik i g³ówny pomys³odawca zawodów.
Tym razem Nowa Huta smakowa³a wiosennym deszczem, pikantn± zup± z zielonych warzyw po biegu – w³a¶nie taki posi³ek regeneracyjny wybrali w g³osowaniu przed zawodami biegacze - i miodowym ciastem.
„¦wietny klimat, ciekawe i dobrze oznaczone trasy, porz±dne "zaplecze" (jedzenie, picie, depozyty).” – na portalu spo³eczno¶ciowym pisze o zawodach jeden z uczestników.
„W NOWA HUTA W CZTERECH SMAKACH uczestniczy coraz wiêcej biegaczy z psami. Bardzo nas to cieszy. Dziêkujemy wszystkim, którzy uczestnicz± w akcji Cz³owiek zwierzakowi bratem – zbiórce rzeczy dla bezdomnych psiaków. Kilkadziesi±t kilogramów jedzenia, koce i legowiska zebrane w Biurze zawodów trafi± do podopiecznych zaprzyja¼nionej Fundacji Cz³owiek dla zwierz±t.” – mówi Magdalena Zygu³a, Prezes Zarz±du Fundacji 4 Alternatywy, Organizatora zawodów.
„Druga zbiórka prowadzona przez Fundacjê 4 Alternatywy dotyczy odzie¿y sportowej dla pacjentów O¶rodka MONAR w Krakowie. Pe³en worek butów biegowych, koszulek i bluz sportowych przekazanych przez zawodników trafi³ do O¶rodka zaraz po wydarzeniu.” – dodaje Piotr Jasiñski z Fundacji 4 Alternatywy.
Kolejne, letnie, zawody w ramach cyklu Nowa Huta w czterech smakach odbêd± siê 9 czerwca 2018 r. przy £±kach Nowohuckich. Zapisy zostan± uruchomione tu¿ po ¦wiêtach Wielkanocnych. WYNIKI: Bieg Nowa Huta w czterech smakach - WIOSNA
Podium Kobiety:
Karolina Pi±tek, czas 00:50:23
Sylwia Wiatr, czas 00:53:14
Iwona Flaga, czas 00.53.51
Podium Mê¿czy¼ni:
Marcin Dzierwa, czas 00:44:45
Jacek Dudek, czas 00:45:24
Daniel ¯uchowski, czas 00:47:11 WYNIKI: Nordic walking Nowa Huta w czterech smakach - WIOSNA
Podium Kobiety:
Dorota Rejman
Joanna Bogda³
Daria Kobiela
Podium Mê¿czy¼ni:
Karol Stiller
Mariusz Pa¼dziora
Jacek Tyczewski Wiêcej informacji:
www.ultratrailmalopolska.pl
www.facebook.com/NowaHutawczterechsmakach
(a³)
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
W powie¶ci „Powiew ciep³ego wiatru” Edyta ¦wiêtek po raz ostatni zabiera czytelników na Spacer Alej± Ró¿. Tym razem udajemy siê na przechadzkê trwaj±c± od koñca lat 70 po upadek w³adzy ludowej. Obywatele zmagaj± siê z uci±¿liwo¶ciami stanu wojennego. W najm³odszej dzielnicy Krakowa regularnie dochodzi do brutalnych staræ mieszkañców z jednostkami ZOMO. Rodziny Szymczaków i Paw³owskich p³ac± wysok± cenê za pragnienie wolno¶ci, lecz ich nadzieje i walka w koñcu znajduj± oczekiwany fina³. Pod koniec 1989 roku z alei Ró¿ znika znienawidzony pomnik Lenina, a m³odzi ludzie po raz ostatni wci±gaj± w p³uca powietrze przesycone gazem ³zawi±cym. Na tle historycznych wydarzeñ p³ynie codzienne ¿ycie obfituj±ce w zaskakuj±ce wydarzenia. Mi³o¶æ i nienawi¶æ, narodziny oraz ¶mieræ splataj± siê mocno ze sob±, tworz±c wiarygodny obraz przeciêtnej polskiej rodziny.
