1 listopada katolicy na ca³ym ¶wiecie obchodz± Uroczysto¶æ Wszystkich ¦wiêtych, czyli uroczyste przypomnienie tych wszystkich, którzy ciesz± siê ogl±daniem Boskiego Oblicza. Natomiast dzieñ pó¼niej katolicy modl± siê za wszystkich zmar³ych, którzy dopiero na spotkanie z ¯ywym Bogiem czekaj±. Bo z jakiego¶ powodu nie s± jeszcze na to spotkanie gotowi.
W uroczysto¶ci 1 listopada kluczowe jest to, ¿e wspominani s± wtedy wszyscy ¶wiêci – nie tylko ci, którzy zostali oficjalnie przez Ko¶ció³ beatyfikowani czy kanonizowani, ale wszyscy którzy stoj± przed tronem Boga. Nie wiemy ilu jest zbawionych, ale zapewne jest ich wielu. Tak przynajmniej sugeruje ¶w. Jan Aposto³ w Apokalipsie, w której znajdziemy taki fragment: „Potem ujrza³em: a oto wielki t³um, którego nie móg³ nikt policzyæ, z ka¿dego narodu i wszystkich pokoleñ, ludów i jêzyków, stoj±cy przed tronem i przed Barankiem. Odziani s± w bia³e szaty, a w rêku ich palmy”. Nieprzebrany i nieprzeliczalny t³um, jak gwiazdy na niebie. Ze Wschodu i z Zachodu. Z ka¿dego narodu i wszystkich jêzyków. A przecie¿ wszyscy, którzy stoj± przed Barankiem to ¶wiêci. W¶ród nich zapewne jest tak¿e wielu naszych bliskich oraz znajomych. I ci wszyscy, którzy stoj± przed Barankiem, to jednocze¶nie nasi orêdownicy u Boga, a jednocze¶nie przyk³ady do na¶ladowania.
Tak o tym wszystkim rozmy¶lam pochylaj±c siê nad mogi³ami moich bliskich, moich znajomych i nad mogi³ami tych, których nigdy w tym ¿yciu nie by³o dane mi poznaæ.
Jan L. Franczyk
· Napisane przez Administrator
dnia October 28 2026
111 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
