Wolno嗆 s這wa to jedno z najwa積iejszych warto軼i w demokratycznych pa雟twach. Jest to prawo do publicznego wyra瘸nia w豉snych pogl康闚. Wsp馧cze郾ie jest uznawana jako standard norm cywilizacyjnych, chocia� dopuszczalne s� jej ograniczenia. Przyk豉dowo w Polsce jest zabronione publiczne zniewa瘸nie Prezydenta RP. Wolno嗆 s這wa ma w Polsce d逝g� tradycj�, bo po raz pierwszy potwierdzona zosta豉 przez Kazimierza Wielkiego w 1347 roku w tzw. statutach wi郵ickich. Przez d逝gie wieki w Polsce by豉 realizowana, chocia� dotyczy豉 tylko grupy uprzywilejowanej jak� by豉 szlachta, a skrajnym jej przejawem by這 liberum veto. Wolno軼i s這wa od zawsze towarzyszy豉 jednak ochota jej ograniczania, przez sprawuj帷ych w豉dz�, w postaci cenzury.
W okresie I RP cenzurowane by造 m.in. publikacje kt鏎ych tre軼i nie by造 zgodne z doktryn� Ko軼io豉 katolickiego, a tak瞠 tre軼i uznane za atak na panuj帷ych w豉dc闚. Z inicjatywy biskupa Bernarda Maciejowskiego w 1603 roku wydano w Krakowie pierwszy polski indeks ksi庵 zakazanych. W Kr鏊estwie Polskim funkcj� cenzora pe軟i� ksi康z Adam Kr鏊ikiewicz. Po skardze biskup闚 polskich z這穎nej carowi Aleksandrowi I Romanowowi i po wydaniu w 1820 roku publikacji „Podr騜 do Ciemnogrodu” (krytycznej wobec kleru), ksi康z Kr鏊ikiewicz zosta� usuni皻y ze stanowiska cenzora, a Stanis豉w Kostka Potocki zdymisjonowany ze stanowiska ministra Wyzna� Religijnych i O鈍iecenia Publicznego. W okresie rozbior闚, zaborcy cenzurowali nawet s這wo „Polska”.
Cenzura istnia豉 w okresie II RP gdzie jej ofiarami byli cz瘰to autorzy o pogl康ach lewicowych lub naruszaj帷ych szeroko poj皻� moralno嗆. Ograniczanie wolno軼i s這wa przybra這 najbardziej jaskrawy wymiar w PRL, gdzie dzia豉� specjalny urz康 kontroluj帷y prewencyjnie wszystkie publiczne publikacje w陰cznie z dzia豉lno軼i� artystyczn�.
W III RP nie mamy oficjalnej cenzury, chocia� s� pewne ograniczenia wolno軼i s這wa. Poza wspomnian� ochron� przed znies豉wieniem Prezydenta RP, mo瞠 to te� dotyczy� innych organ闚 Konstytucyjnych RP. Ponadto przest瘼stwem jest zaprzeczanie publicznie i wbrew faktom zbrodniom nazistowskim, komunistycznym oraz innym zbrodniom przeciw pokojowi, ludzko軼i oraz zbrodniom wojennym, czyli tak zwany negacjonizm. Przest瘼stwem jest te� obraza uczu� religijnych.
Jednak obecnym cz這nkom obozu rz康z帷ego marzy si� szersze ograniczenie wolno軼i s這wa. Czyni to obecnie pan Daniel Obajtek w imieniu rz康z帷ych przejmuj帷 media koncernu Polska Press. To przej璚ie zosta這 zaskar穎ne przez Rzecznika Praw Obywatelskich, a w豉軼iwie zgoda Urz璠u Ochrony Konkurencji i Konsument闚. RPO wskazuje na naruszenie konkurencji na rynku medi闚. Pytanie jest retoryczne, bo wszyscy wiedz�, 瞠 przej璚ie przez sp馧k� Skarbu Pa雟twa tych medi闚 jest jednoznaczne z ograniczeniem wolno軼i s這wa, w spos鏏 zakamuflowany, w postaci narzuconej cenzury na umys造 ludzi tam pracuj帷ych. Zreszt� panu Obajtkowi to nie wystarcza, bo wytoczy� proces s康owy „nie przej皻ej” „Gazecie Wyborczej” za udokumentowane publikacje dotycz帷e jego dzia豉lno軼i i maj徠ku. W tym kontek軼ie nabiera znaczenia niezale積o嗆 s康闚, w kt鏎ych na razie jeszcze przegrywaj� przedstawiciele w豉dzy, jak ostatnio Jacek Kurski z prof. Wojciechem Sadurskim, RPO Adamem Bodnarem, czy muzykiem Krzysztofem Skib�.
SxWOMIR PIETRZYK
· Napisane przez Administrator
dnia March 20 2021
927 czyta� ·
Ten serwis u篡wa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl康arki oznacza zgod� na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi� tylko cz窷� materia堯w, kt鏎e w ca這軼i znale潭 mo積a w wersji drukowanej "G這su - Tygodnika Nowohuckiego".