urodzi³ siê 1964 roku w Proszowicach. Cztery lata pó¼niej wraz z rodzicami i m³odszym bratem przeprowadzi³ siê do Nowej Huty i zamieszka³ na osiedlu Józefa Strusia.
Ojciec Stanis³aw pracowa³ w Hutniczym Przedsiêbiorstwie Remontowym jako murarz. Matka Wanda po¶ród kilku zajêæ jakie wykonywa³a najd³u¿ej zwi±zana by³a z Hut± im. Sendzimira, gdzie pracowa³a jako laborant w Labolatorium Badañ Metaloznawczych, a¿ do przej¶cia na emeryturê. Janusz uczêszcza³ najpierw do Szko³y Podstawowej nr 125. Ze szko³± ³±czy³a go nie tylko nauka ale równie¿ harcerstwo, z którym zwi±za³ siê na wiele lat. W szczepie przy swojej szkole pe³ni³ funkcje od przybocznego do p.o. komendanta. Po ukoñczeniu szko³y podstawowej naukê kontynuowa³ w Technikum Elektrycznym w Nowej Hucie, gdzie uzyska³ tytu³ technik elektryk.
W tym te¿ czasie powierzone mu zosta³o wspó³prowadzenie "Akcji zima w mie¶cie" organizowanej przez Spó³dzielniê Mieszkaniow± Hutnik. Frekwencja, przesz³a wyobra¿enia organizatorów. W „Klubie pod miot³±” by³o fantastycznie – mówi Janusz Rojek. To by³a wspania³a przygoda i do¶wiadczenie. Naprawdê mile to wspominam. Po zakoñczeniu szko³y ¶redniej zosta³ powo³any do s³u¿by wojskowej. By nie byæ zakoszarowanym zbyt daleko od Krakowa postanowi³ przej¶æ szkolenie spadochronowe w Kro¶nie. Kurs skoczka pozwoli³ mu zasiliæ szeregi 6 Brygady Powietrzno-Desantowej. Po okresie unitarnym w Krakowie trafi³ do szko³y podoficerskiej w Niepo³omicach. W czasie wolnym wraz z grup± kolegów spotyka³ siê w ¿o³nierskim klubie, gdzie wspólnie muzykowali. Pewnego dnia otrzymali zadanie zaprezentowania jakiego¶ programu w konkursie twórczo¶ci ¿o³nierskiej. Powsta³a wówczas muzyczna opowie¶æ o historii ¿o³nierskiej mi³o¶ci, na który sk³ada³y siê piosenki Janusza pisane zarówno w cywilu jak i we wojsku . Program ten sta³ siê powodem oddelegowania go do s³u¿by w Czaszy, zespole artystycznym 6BPD. Przygoda z nim trwa³a kilka miesiêcy. Do cywila wyszed³ jesieni± 1987 roku.
Wykszta³cenie zawodowe spowodowa³o, ¿e zaraz po wojsku podj±³ pracê w zak³adzie elektroinstalacyjnym, a pó¼niej w zak³adzie budowlanym Igloopol. Jednocze¶nie podejmowa³ ró¿ne dodatkowe zajêcia. W grudniu 1988 roku tym zajêciem sta³a siê praca na 1/ 2 etatu jako instruktora – kierownika Klubu Calineczka na osiedlu Kombatantów. Pewnego dnia mój Szef ¶p. mgr Bart³omiej Juszczyk powiedzia³ - ..."koñczymy z niepe³nymi wymiarami. Zostajesz u nas na pe³nym etacie?" -wspomina Janusz Rojek. Powiedzia³em – Tak. Zwolni³em siê wówczas z Zak³adu Budowlanego i zacz±³em to co lubi³em najbardziej, na pe³ny gaz. Praca w kulturze sta³a siê moj± pasj±.
Jednym z pierwszych wiêkszych sukcesów by³o stworzenie Klubu Mirage na osiedlu Boh. Wrze¶nia. Od pierwszej kreski na ¶cianie a¿ po stworzenie wielu dzia³añ kulturalnych oraz komercyjnych z przestrzeni edukacji w tym równie¿ edukacji artystycznej. Klub do dnia dzisiejszego dzia³a wykorzystuj±c niektóre formy pracy wprowadzone przez Janusza Rojka.
Jego praca w nowohuckiej kulturze najd³u¿ej by³a zwi±zana z Klubem Dukat w Grêba³owie.
Pierwsza Akcja Zima jak± tam prowadzi³em – mówi - przesz³y do historii nie tylko klubu ale chyba O¶rodka. Wspomina dalej - dla mnie by³a to wyj±tkowa zima, bo zmieni³em miejsce swojej pracy i przyszed³em do "Dukatu" w grudniu 1994 roku. Pierwszym powa¿nym zadaniem by³y w³a¶nie ferie, które jak siê pó¼niej okaza³o by³y ogromnym sukcesem organizatorskim i merytorycznym.
Takiego czego¶ tutaj jeszcze nie by³o mówiono mi. Mo¿e rzeczywi¶cie, ale nie to nie by³o najwa¿niejsze. Tak zaczê³a siê moja przygoda z klubem, kontakty z lud¼mi z, którymi siê z¿ywa³em. Widz±c u¶miechniête twarze chcia³em robiæ wci±¿ co¶ nowego. Pamiêtam s³owa dzieciaków: Nie wiem co by¶my robili gdyby nie klub. Wtedy taka by³a rzeczywisto¶æ, wówczas w wielu przypadkach mog³em pokazaæ i dawaæ wiêcej ni¿ dawa³o przydomowe podwórko. Nigdy nie mo¿na by³o powiedzieæ, ¿e w klubie nic siê nie dzieje. By³o zawsze co¶ co przykuwa³o uwagê. Szczególnie lubi³em pracowaæ z dzieæmi. Wspólne muzykowanie, zabawa w teatr stworzy³y grupê, z któr± siê nie rozstawa³em przez wiele lat – mówi Janusz Rojek. Tacy m³odzi ludzie jak Dominika Paj±k, Zosia Michalik, Ma³gorzata Kot, Maksiu Paj±k do dnia dzisiejszego uwa¿ani s± i uwa¿aj± siê za moich wychowanków. Kocham ich za to! Od pocz±tku swej pracy w Grêba³owie Janusz Rojek wspó³pracowa³ z Rad± Dzielnicy XVII. Jako pierwszy podj±³ siê realizacji imprezy plenerowej w Parku Zielony Jar. Tak wspomina pierwsz± realizacjê - „Nie zapomnê pierwszej sceny wykonanej z rusztowania warszawskiego i moich wycieczek prywatnym samochodem do Zarz±du Gospodarki Komunalnej, by wypo¿yczyæ agregat pr±dotwórczy, po to by móc zasiliæ sprzêt nag³a¶niaj±cy. Rzeczywisto¶æ nie przera¿a³a, interesowa³o mnie tylko by siê nic nie zepsu³o i jakim¶ cudem siê to udawa³o. Tak zosta³a zrealizowana w 1998 r. roku III Krakowska Peryferiada. Park z czasem zyska³ amfiteatr i w nim rok rocznie Rada Dzielnicy powierza³a Klubowi Dukat i Januszowi Rojkowi przygotowanie projektu przedsiêwziêcia kulturalnego, które nazywano Noc± najpierw ¦wiêtojañska a pó¼niej Czerwcow±. Za ka¿dym razem by³a inna tematycznie m.in. ¿eglarska, westernowa, rycerska
i rok rocznie ¶ci±ga³a na Wzgórza Krzes³awickie setki widzów. W swojej pracy wyznaje pogl±d, ¿e to co mamy do zrobienia zale¿y przede wszystkim od tego kim jeste¶my, co chcemy powiedzieæ i co chcemy daæ innym. Dodaje - wa¿ne jest aby nie pos³ugiwaæ siê jedynie szkie³kiem co sercem, szukaj±c w tym co siê robi cz³owieka jako warto¶ci. Dlatego zadania stawiane placówce w pierwszej kolejno¶ci musz± wynikaæ z potrzeb ¶rodowiska ale jednocze¶nie nie mo¿na zapominaæ o innym wymiarze kultury, czasami mniej cenionej czy te¿ ciesz±cej siê mniejszym zainteresowaniem.
Zgodnie z warto¶ciami, które sam wyznaje takie jak Bóg Honor Ojczyzna bez, których jak mówi stara siê nie wychodziæ z domu, realizowa³ kilka autorskich przedsiêwziêæ, które doczeka³y siê okre¶lenia tradycji grêba³owskich. Do nich nale¿±:
- Uroczyste obchody ¦wiêta Niepodleg³o¶ci (od 1995 roku)
- Rocznica ¶mierci Ojca ¦wiêtego Jana Paw³a II – ¦wiat³o dla Jana Paw³a II
- Wspomnienie wyboru na Stolicê Piotrow± Kardyna³a Karola Wojty³y.
Z Jego inicjatywy dla zachowania pamiêci o Tragedii z 10 kwietnia 2010 r. i Ofiarach Katynia 1940 r. zosta³ posadzony D±b Pamiêci i ods³oniêty Obelisk Katyñski, a tak¿e organizowa³ uroczysto¶ci rocznicowe zwi±zane z obchodami upamiêtniaj±cymi tamte historyczne wydarzenia. Czyniê sobie za zaszczyt - podkre¶la utrzymywanie kontaktów ze Stowarzyszeniem Rodzin Ofiar Katynia Polski Po³udniowej, Zwi±zkiem Sybiraków, Ma³opolskim Zwi±zkiem Pi³sudczyków, ¦wiatowym Zwi±zkiem ¯o³nierzy AK – oddzia³ nowohucki, Lig± Obrony Kraju – Klubem Strzeleckim. Swoje zami³owanie do tradycji i literatury kultywowa³ organizuj±c: spotkania z pie¶ni± legionow±, wieczory kolêd czy saloniki poetyckie. Organizowa³ warsztaty plastyczne dla przedszkolaków i rêkodzie³a artystycznego dla doros³ych, okoliczno¶ciowe uroczysto¶ci dla dzieci i ich rodziców. By³ autorem projektu Rodzinnej Akademii, gdzie rodzice i dzieci wspólnie kreatywnie spêdzali czas, prowadzi³ zajêcia strzeleckie w klubowej strzelnicy. Jednym z niew±tpliwych sukcesów na polu tworzenia kultury by³o za³o¿enie z jego inicjatywy w 2006 roku Klubowej Grupy Poetica. Od pocz±tku powstania by³ jej opiekunem artystycznym. Pisa³ dla niej programy, re¿yserowa³, przygotowywa³ do nich scenografiê, oprawê multimedialn± i muzyczn±. Grupa licz±ca 9 osób rekrutowa³a siê w prawie stu procentach z mieszkañców Grêba³owa, którzy ukoñczyli 55 rok ¿ycia, czêsto jeszcze aktywnych zawodowo i spo³ecznie, kochaj±cych szeroko pojêt± kulturê. Praca w tej grupie sta³a siê dla Janusza Rojka i jej cz³onków wrêcz pasj±, której po¶wiêcali wiele godzin wspólnej pracy. G³ównymi tematami programów by³y: osoba Papie¿a Jana Paw³a II, jego ¿ycie, nauka i pamiêæ o Nim, tre¶ci i przes³ania bo¿onarodzeniowe, Ojczyzna i zwi±zany z ni± patriotyzm. Grupa realizowa³a rok rocznie widowisko satyryczne opowiadaj±ce o wzajemnych relacjach kobiety i mê¿czyzny. Spektakl sw± premierê mia³ zawsze podczas uroczystego spotkania z okazji Dnia Kobiet. Ze swoimi realizacjami Poetica go¶ci³a nie tylko w klubie Dukat czy innych klubach O¶rodka Kultury, ale tak¿e w parafialnych ko¶cio³ach: w Ruszczy, Luboczy, Kantorowicach, na Wzgórzach Krzes³awickich, w Niegowici – pierwszej parafii Ojca ¦w. w Bibliotece Publicznej i Domu Spokojnej Staro¶ci.
16 pa¼dziernika 2011 roku zosta³a zaproszona do realizacji koncertu dla Jana Paw³a II pod Oknem Papieskim, za który zosta³a uhonorowana listem - podziêkowaniem od Metropolity Krakowskiego ks. Kardyna³a Stanis³awa Dziwisza. W ci±gu sze¶ciu lat swojej pracy z Poetic± Janusz Rojek stworzy³ ponad dwadzie¶cia programów a Grupa wyst±pi³a blisko osiemdziesi±t razy.
Janusz Rojek podkre¶la, ¿e to co robi³ czêsto zawdziêcza ludziom, którzy ufaj±c mu powierzali przestrzenie do wspó³tworzenia czy samodzielnego jej wype³nienia . Po¶ród wielu takich ludzi wymienia: ¶p. Bart³omieja Juszczyka, pierwszego Dyrektora OK, Przewodnicz±cych Rady Dzielnicy XVII : ¶p. Wandê Zacharewicz-Bia³ow±s, Stanis³awa Madeja, radnych tej¿e Dzielnicy, Towarzystwo Przyjació³ Grêba³owa, Dyrektora Przedszkola nr 112 W³adys³awê Pichalsk±, wychowawcê grêba³owskiej filii tego przedszkola Katarzynê Krawczyk, a tak¿e cz³onków Grupy Poetica: Lidiê Michalik, Barbarê Kubic, Zofiê Nowak, Gra¿ynê Piotrowicz, Halinê Ptak, Agnieszkê Cie¶niarsk±, Teresê Kiszka, Franciszka Nowaka, Kazimierz Niemierkê.
Janusz Rojek w charakterze instruktora w tym równie¿ pe³ni±cego na sta³e b±d¼ czasowo funkcje kierownika Klubów: Calineczka, Jêdru¶, Mirage, Dukat przepracowa³ 24 lata. W tym czasie zmieni³o siê wiele w Jego ¿yciu zawodowym ale równie¿ rodzinnym, w chwili obecnej wraz z ¿on± Katarzyn± s± rodzicami trójki dzieci: Magdaleny (13 lat), Mai (8 lat), Micha³a (11 lat). Od kilkunastu lat prowadzi pracowniê dekoratorsk±, w której zajmuje siê opraw± artystyczn± przyjêæ, tworzy poligrafiê ozdobn±.
Od kilku lat interesuje siê i uprawia florystykê, któr± z powodzeniem wykorzystuje w swoich pracach. Uczestniczy aktywnie w dzia³alno¶ci kulturalnej spo³eczno¶ci, w której mieszka. Nigdy nie rozstaje siê z gitar±, z któr± zaprzyja¼ni³ siê maj±c 12 lat i od czasu do czasu siêga po co¶ do pisania by skre¶liæ kolejne wersy byæ mo¿e pierwszego tomiku autorskiej poezji. (mp)
fot. £ukasz Klimek
· Napisane przez Administrator
dnia November 22 2012
4407 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
