Ka¿dy chyba przyzna, ¿e p³oæ, zwana najczê¶ciej p³otk±, to najbardziej rozpowszechniona w naszych polskich wodach ryba. I, niestety, najczê¶ciej ³owione s± niewielkie sztuki, czyli p³otki. P³oæ w ¶wietle ogólnych przepisów nie ma ani wymiaru ani okresu ochronnego. Oznacza to tylko tyle, ¿e mo¿na j± ³owiæ przez ca³y rok bez obowi±zuj±cego limitu d³ugo¶ci tej ryby. Warto jednak pamiêtaæ, ¿e na konkretnych ³owiskach, zarz±dzanych na przyk³ad przez poszczególne okrêgi Polskiego Zwi±zku Wêdkarskiego, okrêgi te mog± wprowadzaæ w³asne obostrzenia, np. ustanawiaj±c lokalny wymiar ochronny – najczê¶ciej od 15 do 18 centymetrów.
Efekt tego wszystkiego jest taki, ¿e p³oæ nie bywa traktowana powa¿nie. I rzadko ³owione s± rekordowe okazy tej ryby. Wystarczy zauwa¿yæ, ¿e w latach 1975-1983 z³owiono tylko 41 medalowych okazów p³oci. A w tych samych latach wyci±gniêto z wody 126 medalowych sumów, 117 medalowych leszczy i 145 medalowych karpi. Zreszt± symptomatyczny jest p³ociowy wêdkarski rekord, który pochodzi z roku... 1963 (sic!). Ustanowi³ go Tadeusz Szkaradek, którego p³oæ mierzy³a 53 centymetry i osi±gnê³a wagê 2,2 kg. Przy okazji przypomnê normy medalowe dla p³oci. To bêdzie informacja przydatna dla tych, którym w najbli¿szych tygodniach trafi siê dorodna sztuka. Otó¿ br±zowy medal otrzymamy za p³oæ wa¿±c± co najmniej 0,8 kg. Medal srebrny za p³oæ, która osi±gnê³a wagê co najmniej 1,0 kg. A medal z³oty otrzyma wêdkarz, który wyci±gnie z wody p³oæ wa¿±c± co najmniej 1,3 kg.
A gdzie takich du¿ych p³oci szukaæ latem? W lipcu czy sierpniu? Znawcy tej ryby twierdz±, ¿e najwiêksze szanse maj± ci, którzy szukaj± tej ryby w jeziorach. Czes³aw £aszek w artykule „£owiæ p³otki czy p³ocie” zamieszczonym w czerwcowym numerze „Wiadomo¶ci Wêdkarskich” z 1982 roku napisa³: „Najwiêcej satysfakcji daje ³owienie p³oci du¿ej, „gruntowej”. Najlepszymi jej ³owiskami s± jeziora niezbyt g³êbokie, o ³agodnie spadaj±cym dnie. Na dnie zalega najczê¶ciej szary osad, poro¶niêty drobn± ro¶linno¶ci±, tworz±c± tzw. ³±ki podwodne. Najlepsze ³owiska znajduj± siê tam, gdzie woda osi±ga g³êboko¶æ 3,5-4,5 m. czyli kilka metrów poza pasem rdestnic, rosn±cych najczê¶ciej do g³êboko¶ci w³a¶nie 3,5 m.
To by siê zgadza³o z moj± przygod±, w której bohaterk± by³a p³oæ mojego ¿ycia (przynajmniej do dnia dzisiejszego). Jakie¶ czterdzie¶ci lat temu, niemal w samo s³oneczne po³udnie, z jeziora czchowskiego wyci±gn±³em przepiêkn± p³oæ, która mierzy³a trzydzie¶ci osiem centymetrów. £owi³em wówczas od strony lasu, biwakuj±c na niewielkiej ³±czce dochodz±cej do samej wody. Z ³±czki tej odchodzi³ w jezioro drewniany pomost. I z niego rzuci³em zestaw gruntowy. Wtedy by³ tam do¶æ g³êboko. Dzisiaj jest tam wody po kostki. No, przesadzi³em. Mo¿e trochê powy¿ej kostek.
Tak czy inaczej, na du¿e p³ocie warto zapolowaæ. A o tym, jaki do tego polowania wybraæ sprzêt i metodê, jak± wybraæ przynêtê, o tym wszystkim napiszê ju¿ w przysz³ym tygodniu.
Jakub Kleñ
· Napisane przez Administrator
dnia July 11 2026
27 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
