Tydzieñ temu pisa³em o karpiu z³owionym na pocz±tku czerwca przez Andrzeja, mojego kolegê „po kiju”, o karpiu który mierzy³ czterdzie¶ci dwa centymetry d³ugo¶ci. No, oczywi¶cie je¶li chodzi o wielko¶æ nie by³ to jaki¶ potwór, ale mo¿na powiedzieæ, ¿e by³a to jednak ryba godna zainteresowania.
A skoro ju¿ zacz±³em pisaæ o karpiu, to warto zauwa¿yæ, ¿e ryba ta posiada du¿± ³atwo¶æ aklimatyzowania i du¿± zdolno¶æ przystosowywania siê do nowych warunków stwarzanych przez cz³owieka. Dlatego te¿ karp od dawna by³ przedmiotem hodowli w stawach, w niektórych jeziorach oraz w zbiornikach zaporowych. Ciekawe jest te¿ to, ¿e w wyniku prac selekcyjnych, które maj± co najmniej 300-letni± historiê, w hodowli karpia w stawach wytworzono ró¿ne szczepy tej ryby. Celem hodowlanej selekcji by³o poprawienie lub ustalenie po¿±danych cech u¿ytkowych ryby oraz odporno¶ci na choroby zaka¼ne. Wychodz±c od dzikiego karpia rzecznego, sazana, drog± selekcji uzyskano jak wspomnia³em wiele szczepów, w¶ród których rozró¿niamy odmiany drobno³uskie, czyli karpie u których ca³e cia³o pokryte jest drobnymi ³uskami. Karpie drobno³uskie nazywane bywaj± te¿ pe³no³uskimi. Obok nich mamy karpie bez³uskie, nazywane najczê¶ciej golcami. Karpie te s± niemal ca³kowicie pozbawione okrywy ³uskowej. No i mamy wreszcie karpie lustrzenie, zwane niekiedy królewskimi, które posiadaj± rozrzucon± po ciele du¿± ³uskê, stanowi±c± jakby lustra. W¶ród lustrzeni te¿ zreszt± rozró¿niamy ca³y szereg odmian o rozmaitym uk³adzie ³usek. Mamy wiêc karpia lustrzenia siode³kowego, u którego ³uski u³o¿one s± wzd³u¿ podstawy p³etwy grzbietowej. Mamy lustrzenia lampasowego, u którego wystêpuje jedynie wyra¼ny rz±d ³usek wzd³u¿ linii bocznej. I mamy wreszcie lustrzenia wieñcowego, u którego ³uski u³o¿one s± wzd³u¿ grzbietu, w partii ogonowej, na podbrzuszu oraz wzd³u¿ otworu skrzelowego. Ale ¿eby by³o ciekawiej, mog± te¿ wystêpowaæ rozmaite kombinacje takiego u³uszczenia, które sprawiaj±, ¿e mo¿emy wyró¿niæ na przyk³ad lustrzenie wieñcowo-lampasowe czy siode³kowo-lampasowe.
I chocia¿ karp jest w Polsce jedn± z najpopularniejszych ryb s³odkowodnych (najbardziej widaæ to na wigilijnych sto³ach), to ryba ta nie jest przedstawicielem naszej rodzimej ichtiofauny. W naszych rzekach czy jeziorach nigdy nie wystêpowa³y „dzikie” formy karpia. Karp zosta³ do nas sprowadzony wiele wieków temu i by³ hodowany w sztucznych gospodarstwach stawowych. Wielkie zas³ugi w hodowli karpia na naszych ziemiach maj± cystersi, którzy hodowali te ryby w przyklasztornych stawach. Dzisiaj po tych stawach najczê¶ciej pozosta³a jedynie nazwa. Tak jak w Mogile. W miejscu, które dzisiaj nosi nazwê Suchych Stawów zlokalizowane s± boiska sportowe „Hutnika”. Ale kiedy¶ by³y tam mokre stawy - pe³ne wody oraz p³ywaj±cych w niej karpi.
Jakub Kleñ
· Napisane przez Administrator
dnia June 22 2026
209 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
