Sandacz uznawany jest za jeden z najcenniejszych gatunków ryb ¿yj±cych w wodach s³odkich. Tak± opiniê sandacz zawdziêcza przede wszystkim walorom smakowym swojego miêsa. Bo miêso sandacza jest wyj±tkowe. Do dzisiaj pamiêtam smak du¿ego sandaczowego sma¿onego fileta, którego konsumowa³em nad brzegiem zbiornika ro¿nowskiego, nieopodal tamtejszej zapory, gdzie w okresie letnim jest zawsze czynnych kilka sezonowych placówek gastronomicznych. Serwuj± oczywi¶cie ró¿ne ryby. Ale sandacz jest wyj±tkowy. Chocia¿, co prawda, do najtañszych nie nale¿y.
Sandacz nale¿y do rodziny ryb okoniowatych, w¶ród których wystêpuj± jeszcze dwa inne gatunki: okoñ (tak na marginesie, okoñ te¿ ma miêso wyj±tkowo smaczne) oraz jazgarz. Oczywi¶cie spo¶ród tych wspomnianych trzech gatunków sandacz dorasta do najwiêkszych rozmiarów. Potrafi osi±gn±æ d³ugo¶æ 120 centymetrów i wagê od o¶miu do dwunastu kilogramów. Polski rekord, o ile siê nie mylê, pochodzi prawie sprzed pó³wiecza, bo z roku 1980. Ustanowi³ go wówczas krakowski wêdkarz Wac³aw Biegan. Z³owiony przez niego sandacz mierzy³ 109 centymetrów d³ugo¶ci i wa¿y³ 15,6 kg.
Za ojczyznê sandacza uznawana jest wschodnia Europa, a w szczególno¶ci Morze Azowskie, uj¶cie i dolny bieg rzek Don i Kubañ, a tak¿e ¶redni i dolny bieg oraz delta rzeki Wo³gi. Od XVI a¿ do koñca XIX wieku podejmowano szereg prób wprowadzania sandacza do wód, w których wcze¶niej nie wystêpowa³. W efekcie, w XX wieku, gatunek ten by³ ju¿ obecny praktycznie w ca³ej Europie.
W naszym kraju sandacza mo¿emy spotkaæ przede wszystkim w ¶rednio g³êbokich jeziorach, w zbiornikach zaporowych, ale tak¿e w mniejszych zbiornikach, takich jak chocia¿by znany wszystkim nowohuckim wêdkarzom zbiornik w Zes³awicach. Ryba ta wystêpuje równie¿ w rzekach oraz w zalewach Wi¶lanym i Szczeciñskim. Generalnie, ¶rodowiskiem wodnym odpowiednim dla sandacza s± akweny, w których dno nie jest muliste, a pr±d wody niezbyt silny. Za jeziora „sandaczowe” uwa¿a siê zbiorniki o g³êboko¶ci od sze¶ciu do dwunastu metrów, które posiadaj± twarde partie dna, u³atwiaj±ce sandaczowi odbywanie tar³a. I w których ro¶linno¶æ wynurzona jest silnie rozwiniêta, w przeciwieñstwie do ro¶linno¶ci zanurzonej w wodzie. Z kolei je¶li chodzi o rzeki, to za typowo sandaczowe uchodz± rzeki nale¿±ce do krainy leszcza. Sandacze spotkamy przede wszystkim w tych odcinkach rzek, które wyró¿niaj± siê g³êbok± wod± i ma³± przejrzysto¶ci±, w odcinkach ciep³ych w lecie, a pokrytych lodem w zimie.
Oczywi¶cie w wêdkarstwie piêkne jest to, ¿e zawsze mo¿e nas co¶ zaskoczyæ. Zaskoczyæ nas mog± tak¿e sandacze, które spotkaæ mo¿emy nie tylko w „sandaczowych” jeziorach, czy w rzecznej „krainie leszcza”. Na dobr± sprawê z piêknym sandaczem mo¿emy spotkaæ siê praktycznie w ka¿dym zbiorniku czy rzece. Bo w ka¿dym takim zbiorniku czy rzece wystêpuj± przecie¿ strefy o ró¿nych warunkach – tak¿e takich warunkach, które sandaczowi z jakiego¶ powodu pasuj±.
Jakub Kleñ
· Napisane przez Administrator
dnia June 04 2026
384 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
