W jednym ze swoich listów apostoł Paweł pisał, że jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, to daremne jest jego nauczanie, i próżna jest także wiara tych, do których ten list adresował. Wydaje się więc, że kwestia zmartwychwstania jest dla chrześcijan sprawą kluczową. Dla mnie również. Ale dlaczego przyjmuję, że zmartwychwstanie istotnie miało miejsce? Czy tylko dlatego, że tak zostało to zapisane w świętej księdze chrześcijaństwa? W Nowym Testamencie? Nie do końca. Bo czymś, co naprawdę mnie przekonuje, iż opisane wydarzenia faktycznie zaistniały, była męczeńska śmierć, jaką przyjęli wszyscy apostołowie (tylko Jan uniknął męczeństwa), za to, że głosili naukę Jezusa z Nazaretu i rozgłaszali wiadomość o Jego zmartwychwstaniu. Przypuszczam że gdyby to, o czym mówili było tylko ich wymysłem, fantazją, to by próbowali uniknąć śmierci. Raczej by próbowali przekonać oskarżycieli, że opowiadali ludziom przeróżne historie, bo chcieli zrobić na nich wrażenie, bo chcieli być sławni, itd. Wtedy, być może, by uratowali swoje doczesne życie. Tylko, że oni spotkali Zmartwychwstałego. Faktycznie Go dotknęli. Jedli razem z Nim. A jeden z nich, Tomasz, włożył nawet rękę w ranę Jego boku. Oni wszyscy oddali swoje doczesne życie, bo byli pewni, że ich Nauczyciel żyje. Że pokonał śmierć.
Wielkanoc jest wielkim świętem nadziei także dla nas, nadziei na nasze kiedyś zmartwychwstanie.
Jan L. Franczyk
· Napisane przez Administrator
dnia April 04 2026
210 czytań ·
Ten serwis używa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowią tylko część materiałów, które w całości znaleźć można w wersji drukowanej "Głosu - Tygodnika Nowohuckiego".
