[2026.02.06] Miêtus, czyli od nienawi¶ci do mi³o¶ci (2)
W ubieg³ym tygodniu pisa³em, ¿e przy mro¼nym lutym, marzec mo¿e byæ dobrym miesi±cem, by zapolowaæ na miêtusa (z ostatnim dniem lutego dla tej ryby koñczy siê okres ochronny). Pierwsze dni lutego przywita³y nas têgim mrozem. I wszystko wskazuje na to, ¿e w kolejnych tygodniach lutego, chocia¿ mo¿e nie bêd± ju¿ tak zimno, to nie bêdzie te¿ jakiego¶ specjalnego ciep³a. A marzec ju¿ za trzy tygodnie.
W marcu jeziora na pó³nocy Polski mog± jeszcze pozostawaæ pod lodem, ale generalnie powoli bêdzie nachodziæ wiosna. 1 marca s³oñce wschodzi o 6.23, a zachodzi o 17.15. Dzieñ wiêc staje siê ewidentnie coraz d³u¿szy. Jak mówi stare polskie przys³owie: „Na Kazimierza, dzieñ z noc± siê zmierza” (a Kazimierza ¶wiêtujemy 4 marca). W rowach i na podmok³ych ³±kach spotkaæ mo¿na pierwsze kwiaty kaczeñca. Ale woda – je¶li chodzi o ro¶linno¶æ – jest jeszcze martwa. W powiewach marcowego wiatru szeleszcz± jedynie wyschniête, przybrze¿ne trzciny. Za to pojawiaj± siê pierwsze wodne owady i drobne bezkrêgowce, a w drugiej po³owie marca ze zimowego snu budzi siê doskona³a miêtusowa przynêta, czyli ¿aba trawna. Nad wod± o¿ywiaj± siê równie¿ ptaki. W norach, na stromych brzegach, zimorodki zak³adaj± swoje gniazda. Powracaj± kaczki krzy¿ówki, czaple, ³yski i mewy ¶mieszki. Przyroda powoli budzi siê do ¿ycia po zimowych miesi±cach.
Co prawda, ¿ar³oczno¶æ miêtusów wraz ze zbli¿aj±c± siê wiosn± maleje, ale zarówno marzec jak i kwiecieñ, to jeszcze bardzo dobry okres ich ³owienia. Przed nadej¶ciem ciep³ych dni, miêtus gromadzi zapasy t³uszczu uganiaj±c siê za po¿ywieniem. Na przedwio¶niu miêtusa mo¿emy ³owiæ nie tylko wieczorem. Przy sprzyjaj±cych warunkach atmosferycznych, czyli przy du¿ym zachmurzeniu i du¿ym zmêtnieniu wody, miêtusy bior± tak¿e w dzieñ. Naprawdê warto wykorzystaæ ten przedwiosenny czas na przyjemne zasiadki nad wod±, s³uchaj±c budz±cej siê do ¿ycia przyrody.
£owimy w pobli¿u typowych dla miêtusa kryjówek: faszynowych i kamiennych g³ówek, m³yñskich zastaw, mostowych filarów, tam i zastaw, brzegów z pl±tanin± korzeni drzew i krzewów, le¿±cych na dnie rzek i jezior g³azów i kamieni... Najczê¶ciej stosowanym sprzêtem s± „denki” i lekkie gruntówki, a do u¿ywanego koszyczka z zanêt± dobrze jest dodaæ czerwone robaki. U¿yteczna mo¿e okazaæ siê równie¿ rosówka.
W niektórych rejonach Polski wczesn± wiosn± nad wod± pojawiaj± siê tak¿e k³usownicy, którzy pod os³on± zmroku zastawiaj± miêtusowe sznury, by nastêpnego dnia o ¶wicie zdj±æ z haków samo³ówek wisz±ce na nich ryby. No có¿, tak jak zdarzaj± siê k³usownicy zastawiaj±cy pu³apki na ¿yj±ce w lesie zwierzêta, tak te¿ zdarzaj± siê i k³usownicy nad wod±.
Jakub Kleñ
· Napisane przez Administrator
dnia February 06 2026
355 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
