We wtorek, 27 wrze¶nia, minê³o 77 lat od momentu powstania Polskiego Pañstwa Podziemnego.
Jego pocz±tkiem by³o utworzenie S³u¿by Zwyciêstwu Polski, przekszta³conej w Zwi±zek Walki Zbrojnej, a nastêpnie w Armiê Krajow±.
Polskie Pañstwo Podziemne kierowane by³o przez w³adze RP na uchod¼stwie: prezydenta, rz±d i Naczelnego Wodza oraz ich krajowe przedstawicielstwa. Podziemnym parlamentem by³ Polityczny Komitet Porozumiewawczy, pó¼niej Krajowa Rada Polityczna, a od 1944 r. do koñca wojny - Rada Jedno¶ci Narodowej. Delegat Rz±du na Kraj, który od maja 1944 r. mia³ rangê wicepremiera, kierowa³ zakonspirowanym aparatem administracji cywilnej - Delegatur± Rz±du na szczeblu centralnym, w województwach i powiatach. Delegatura sk³ada³a siê z 18 departamentów, m.in. Spraw Wewnêtrznych, Informacji i Prasy, Pracy i Opieki Spo³ecznej oraz O¶wiaty i Kultury. Wymiarem sprawiedliwo¶ci zajmowa³o siê Kierownictwo Walki Cywilnej (by³ to oddzielny organ Delegatury) wraz z Cywilnymi S±dami Specjalnymi i Pañstwowym Korpusem Bezpieczeñstwa (czyli podziemn± policj±). S±dzono za kolaboracjê z okupantem i wymierzano kary - od bojkotu, przez ch³osty, a¿ po wyroki ¶mierci. Wydawano tak¿e wyroki za przestêpstwa pospolite.
Jednym z najwiêkszych osi±gniêæ Polskiego Pañstwa Podziemnego by³a organizacja tajnego nauczania. Tylko w roku szkolnym 1943/1944 na terenie Generalnego Gubernatorstwa tajnym nauczaniem na poziomie szko³y ¶redniej objêtych zosta³o prawie 84 tys. uczniów. Tajne nauczanie akademickie odbywa³o siê m.in. w Warszawie, Krakowie, Wilnie, Lwowie, Czêstochowie i Kielcach. Dyplomy tajnych studiów uzyska³o 6,5 tys. osób.
Polskie Pañstwo Podziemne by³o prawdziwym fenomenem w ogarniêtej II wojn± ¶wiatow± Europie. Trzeba o tym pamiêtaæ. Zw³aszcza dzisiaj, gdy tak wielu próbuje nasz kraj szkalowaæ.
Jan L. FRANCZYK
· Napisane przez Administrator
dnia October 01 2016
978 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
