W dniach wspominania Jana Paw³a II, w pierwsz± rocznicê Jego ¶mierci, mogli¶my siê przekonaæ, jak bardzo zmieni³y siê polskie media, szczególnie telewizja, od czasów gdy religijne prze¿ycia sprowadzane by³y do poziomu ludowych obrzêdów, rzekomo zanikaj±cych w nowoczesnym ¶wiecie. W okresie komunizmu telewizja stara³a siê wmówiæ Polakom, ¿e religia jest zabytkiem z epoki niewiedzy i zabobonów, natomiast po upadku dyktatury telewizyjni zarz±dcy cierpliwie nas obja¶niali, ¿e religia jest sfer± prywatno¶ci i w ¿adnej postaci nie powinna pojawiaæ siê w ¿yciu publicznym. Dzi¶ ma³o kto pamiêta o latach, gdy wiadomo¶ci z Watykanu, po¶wiêcone najwa¿niejszym wypowiedziom polskiego Papie¿a albo zawieraj±ce relacje z Jego apostolskich podró¿y, nadawane by³y jako ma³o znacz±ce informacje, gdzie¶ w po³owie telewizyjnych wiadomo¶ci, opatrzone zaledwie kilkunastosekundow± migawk±. Dopiero pod koniec pontyfikatu Jana Paw³a II w elektronicznych mediach zaczêto dostrzegaæ znaczenie Jego nauki, a w dniach poprzedzaj±cych ¶mieræ dostrze¿ono tak¿e fakt, ¿e zgromadzona przed telewizorami publiczno¶æ oczekuje wiadomo¶ci o Papie¿u i je¿eli ich nie otrzyma, to po prostu prze³±czy telewizor na program konkurencyjnej stacji.
Zarówno w dniach ¶mierci i pogrzebu Jana Paw³a II, jak i w pierwsz± rocznicê tych wydarzeñ, niemal wszystkie telewizyjne programy prze¶ciga³y siê w relacjonowaniu przejawów bólu i ¿a³oby. Okaza³o siê wówczas, ¿e osoba polskiego Papie¿a nie tylko przyci±ga dziennikarzy, ale równie¿ absorbuje uwagê wiêkszo¶ci telewidzów. Czy takie do¶wiadczenia nie sk³aniaj± do zastanowienia siê nad upodobaniami Polaków, na które tak chêtnie powo³uj± siê telewizyjni decydenci? Czy wysoka ogl±dalno¶æ programów, po¶wiêconych modlitewnym zgromadzeniom i ¿a³obnemu skupieniu, nie przekonuje, ¿e równie¿ inne przejawy ¿ycia religijnego i duchowego mog± przyci±gn±æ uwagê znacznej czê¶ci spo³eczeñstwa, bardziej ni¿ b³aha rozrywka, kiepskie produkcje filmowe czy nieporadna i ra¿±ca swoj± stronniczo¶ci± publicystyka?
Mo¿e warto siê zastanowiæ czy powszechne przywi±zanie do osoby Jana Paw³a II, nie zaowocuje zainteresowaniem przesz³o¶ci± i tera¼niejszo¶ci± polskiego Ko¶cio³a, nie sk³oni do przewarto¶ciowania decyzji, przes±dzaj±cych o spychaniu religijnej refleksji na margines publicznego ¿ycia? A skoro okazuje siê, ¿e telewizyjna widownia oczekuje czego¶ wiêcej, ni¿ ³atwej rozrywki, to mo¿e warto powa¿nie pomy¶leæ o budowie takich instytucji, które pozwoli³yby chroniæ i umacniaæ tradycyjne warto¶ci.
Zamiast lekcewa¿±co odnosiæ siê do pomys³u utworzenia instytutu wychowania (nazwa nie jest tu najwa¿niejsza), mo¿e lepiej wzi±æ udzia³ w dyskusji o wspieraniu rodziny i szko³y w wysi³kach na rzecz utrzymania moralnego ³adu oraz odbudowy takich zasad ¿ycia publicznego, jak uczciwo¶æ, pracowito¶æ, oszczêdno¶æ, solidarno¶æ ze s³abszymi. Zamiast nak³aniaæ m³odzie¿ do akceptowania wszelkich s³abo¶ci, dewiacji czy egoistycznego wygodnictwa, mo¿e lepiej zastanowiæ siê na takimi zmianami w programach szkó³ i placówek wychowawczych, aby zachêcaæ do odpowiedzialno¶ci, wytrwa³o¶ci, odwagi, aby rozwijaæ poczucie godno¶ci i ¿yczliwo¶ci wobec bli¼nich. Jan Pawe³ II wielokrotnie mówi³ o tym, ¿e m³odzi ludzie chêtnie postawi± przed sob± trudne zadania i wykonaj± je najlepiej jak to mo¿liwe.
Za parê lat pokolenie Jana Paw³a II bêdzie gotowe do przejêcia przewodnictwa w ¿yciu spo³ecznym i politycznym Polski. Nasze pokolenie, pamiêtaj±ce epokê k³amstwa i nienawi¶ci, przezwyciê¿on± dziêki niestrudzonym wysi³kom polskiego Papie¿a, ju¿ dzi¶ powinno staraæ siê im w tym pomóc.
Ryszard Terlecki
· Napisane przez Administrator
dnia April 06 2006
1733 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
