Apel ksiêdza Tadeusza Zalewskiego o ujawnienie przypadków wspó³pracy osób duchownych ze S³u¿b± Bezpieczeñstwa odniós³ skutek: krakowska Kuria Arcybiskupia postanowi³a powo³aæ specjaln± komisjê historyczn±, która zajmie siê badaniem dokumentów zgromadzonych w archiwum Instytutu Pamiêci Narodowej. Wprawdzie decyzja o rozpoczêciu prac komisji odbywa siê w atmosferze sensacji, wywo³ywanej przez media, jednak wyniki jej pracy z pewno¶ci± pozwol± uspokoiæ chwilowe wzburzenie opinii publicznej.
W ci±gu ostatnich dni widaæ bardzo wyra¼nie, ¿e ujawnienia wstydliwych faktów z historii Ko¶cio³a w PRL domagaj± siê zarówno ci, którzy konsekwentnie dopominaj± siê o pe³ny dostêp do dokumentów komunistycznej agentury, jak równie¿ i ci, którzy w innych okoliczno¶ciach wystêpuj± przeciwko „polowaniom na czarownice” i „lustracyjnej nagonce”. Otó¿ ci ostatni, bardzo energicznie staj±cy w obronie np. osoby zwi±zanej z rz±dem Mazowieckiego, jako¶ dziwnie nie maj± nic przeciwko lustrowaniu ksiê¿y. Uwa¿aj± widocznie, ¿e wszystko co mog³oby przyczyniæ siê do os³abienia polskiego katolicyzmu, jest godne poparcia, nawet gdy jest to ra¿±co sprzeczne z ich w³asnymi przekonaniami.
W czasach komunizmu ksiê¿a przyjmowali ró¿ne postawy. Wielu mniej lub bardziej otwarcie anga¿owa³o siê w popieranie opozycji i „Solidarno¶ci”, wspiera³o rozmaite obywatelskie i antyre¿imowe inicjatywy. Wielu innych przyjmowa³o nieco odmienny punkt widzenia, za najwa¿niejsze swoje zadanie uznaj±c s³u¿bê wiêkszo¶ci wiernych, od Ko¶cio³a oczekuj±cych przede wszystkim wskazania, jak na co dzieñ poruszaæ siê drog± mi³o¶ci i nadziei. Dla tych drugich priorytetem by³o budowa nowych ko¶cio³ów, wyposa¿anie sal katechetycznych, rozwijanie ruchu „¦wiat³o-¯ycie”, pomoc charytatywna dla najubo¿szych. Chocia¿ ci pierwsi s± najbardziej znani, a ich odwaga zas³uguje na najwy¿szy szacunek i jest doceniana zarówno w historii Ko¶cio³a, jak i historii Polski, to ci drudzy tak¿e maj± swój wielki wk³ad w zwyciêstwo dobra nad z³em.
Praca parafialna, budowa i remonty ko¶cio³ów, organizowanie kolonii lub wyjazdy pielgrzymek do Rzymu czy Ziemi ¦wiêtej – wszystko to wymaga³o czêstych kontaktów z komunistyczn± w³adz±, w tym tak¿e kontaktów ze S³u¿b± Bezpieczeñstwa. To bezpieka decydowa³a o wydaniu zgody na zakup materia³ów budowlanych czy o uzyskaniu paszportu. Wiêkszo¶æ kontaktów, które ksiê¿a podejmowali z funkcjonariuszami ateistycznego pañstwa, nie mia³a nic wspólnego z dzia³alno¶ci± agenturaln±. Trzeba o tym pamiêtaæ, aby nie rzucaæ bezpodstawnych oskar¿eñ i podejrzeñ.
W nielicznych przypadkach sporadyczne kontakty mia³y swój ponury fina³. Z ró¿nych powodów – czasem by³y to zawiedzione ambicje i pominiêcie przy awansach, a czasem zwyk³a naiwno¶æ lub po prostu g³upota – niewielka grupa osób duchownych podjê³a wspó³pracê z bezpiek±. Byli i tacy, którzy z satysfakcj± donosili na swoich biskupów, na innych ksiê¿y, na osoby ¶wieckie. Czasem po krótkim okresie s³abo¶ci udawa³o im siê zerwaæ kompromituj±ce kontakty, czasem wik³ali siê w te kontakty na wiele lat.
Polska bardzo wiele zawdziêcza swojemu Ko¶cio³owi. Bez jego niez³omnego oporu przezwyciê¿enie komunistycznej dyktatury mog³oby okazaæ siê niemo¿liwe. Ogromna wiêkszo¶æ duchowieñstwa dobrze wype³nia³a swoje obowi±zki wobec narodu i niepodleg³ego pañstwa, którego pozbawiono nas na pó³ wieku. Trzeba o tym przypominaæ tak¿e wówczas, gdyby przysz³o nam poznawaæ kolejne przypadki zdrady i sprzeniewierzenia siê powo³aniu.
Ryszard Terlecki
· Napisane przez Administrator
dnia February 23 2006
1747 czytañ ·
Ten serwis u¿ywa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl±darki oznacza zgodê na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi± tylko czê¶æ materia³ów, które w ca³o¶ci znale¼æ mo¿na w wersji drukowanej "G³osu - Tygodnika Nowohuckiego".
