Dw鏂h m篹czyzn rozmawia przy w鏚eczce:
- Chyba rozejd� si� ze swoj� 穎n�.
- Dlaczego?
- Ci庵le marudzi. Od siedmiu miesi璚y wci捫 zawraca mi g這w� tym samym!
- Czym?
- 疾bym wyni鏀� choink� na 鄉ietnik.
* * *
M捫 do 穎ny:
- Ewuniu, p鎩dziemy dzi� na si這wni�?
- Uwa瘸sz, 瞠 jestem gruba?
- Nie, jak nie chcesz, to p鎩d� sam.
- Uwa瘸sz, 瞠 jestem leniwa?!
- Ale� sk康, nie denerwuj si�.
- Uwa瘸sz, 瞠 jestem nerwowa!?!
- Nie to mia貫m na my郵i.
- Uwa瘸sz, 瞠 odwracam kota ogonem!
- Nie Ewuniu, nie musisz i嗆 ze mn� na si這wni�.
- Uwa瘸sz, 瞠 to ty decydujesz o tym, co musz�, a czego nie musz�!
- Nie, po prostu jak nie chcesz i嗆 ze mn�, to nie id�.
- A wi璚 to o to chodzi!. Chcesz i嗆 sam!
* * *
C鏎ka rozmawia z matk�:
- Mamusiu, nie mam przyjaci馧ek. Musz� troch� przyty�.
- Dlaczego? Wygl康asz 鈍ietnie!
- No w豉郾ie dlatego.
* * *
M捫 do 穎ny:
- Wiesz, co� niedobrze dzi� spa貫m.
Na to 穎na:
- A bo ty cokolwiek robisz dobrze ?
* * *
- Panie doktorze, pi耩 lat temu poradzi� mi pan znakomity spos鏏 na reumatyzm - unika� wilgoci. Jestem wyleczony!
- Znakomicie! A co panu teraz dolega?
- Nic. Chcia豚ym tylko zapyta�, czy mog� si� ju� wyk徙a�?
Wiedza daje pokor� wielkiemu, dziwi przeci皻nego, nadyma ma貫go.
Lew To連toj
· Napisane przez Administrator
dnia October 11 2019
1378 czyta� ·
Ten serwis u篡wa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przegl康arki oznacza zgod� na to)Prezentowane na stronie internetowej informacje stanowi� tylko cz窷� materia堯w, kt鏎e w ca這軼i znale潭 mo積a w wersji drukowanej "G這su - Tygodnika Nowohuckiego".