Głos - Tygodnik Nowohucki

[2008.08.29] Nie znacie dnia, ani godziny… (II)
Dodane przez Administrator dnia 29/08/2008 14:08:09

Tymczasem bombki na naszych gruntówkach zwisały nieruchomo jak zahipnotyzowane. – No trudno – rzucił w moim kierunku Leszek. – Czasami trzeba się pocieszyć małymi okonkami. Była za piętnaście jedenasta. Powoli zaczęliśmy myśleć o zwijaniu sprzętu. – No, to może jeszcze zapalimy po jednym, na odchodne? – zapytał Leszek. – Dobrze – odparłem. Usiedliśmy na krzesełkach. Patrzyłem w nieruchome bombki, gdy nagle usłyszałem: - Ty, chyba coś mi skubie? Istotnie, sygnalizacyjna bombka na kiju kolegi drgnęła. Po chwili drgnęła raz jeszcze i delikatnie zaczęła unosić się w górę. – Zacinam – rzucił w moją stronę. Zaciął bardzo delikatnie. Odniosłem nawet wrażenie, że zbyt delikatnie. W zasadzie podniósł tylko kij do góry. – Masz coś? – spytałem. – Chyba…, chyba mam. Tak mam! Powoli zaczął ściągać. W chwilę potem, po kierunku żyłki, zobaczyłem, że jego ryba zaczyna schodzić w lewo. Wyciągnąłem z wody spławikówkę i swoją gruntówkę, by nie doprowadzić do splątania żyłek. Po kilku kolejnych minutach ryba ruszyła w prawo. – Cóż to może być? – głośno zaczął zastanawiać się Leszek. – Może karp? Karpie lubią tak chodzić, z jednej strony na drugą – odparłem i z przejęciem przyglądałem się, co z tego wyniknie. Po piętnastu minutach ryba była już w pobliżu brzegu. Wtedy zobaczyliśmy jej grzbiet. To nie był karp. Była zbyt długa i wysmukła jak na karpia. – Bierz podbierak! – poprosił kolega. Zszedłem możliwe nisko nad wodę, a Leszek manewrował trochę zmęczoną już rybą w kierunku podbieraka. Gdy podjechałem pod nią i znalazła się w siatce, krzyknąłem: - Ty, to sandacz! Po chwili na trawie leżało srebrzyste cielsko drapieżnika. Wyjąłem miarkę i wagę. Miał 65 centymetrów długości i ważył 2200 g. Ale najbardziej niesamowite było to, że sandacz wziął na czerwonego robaka przyozdobionego ziarnem kukurydzy. Prawie w południe. Na niewielki haczyk i cienki przypon (żyłka nr 0,15). Na kilka minut przed naszą decyzją o opuszczeniu łowiska.
Jakub Kleń

Leszek ze złowionym przez siebie sandaczem.