[2026.07.24] Lipcowe płocie (3)
Dodane przez Administrator dnia 25/07/2026 19:45:29

---

Dzisiaj parę słów chciałbym poświęcić metodom, jakie najczęściej są stosowane w poławianiu płoci. Najczęściej ryby te łowi się na zestawy z dobrze wyważonym spławikiem i cienką żyłką, ale dorodne płocie można również wyciągnąć łowiąc na klasyczne zestawy gruntowe bez spławiak. Te metody sprawdzają się zarówno na wodach stojących jak i płynących – podczas wędkowania na jeziorach i zbiornikach zaporowych jak i w rzekach. Ale jeśli chodzi o rzeki, to skuteczną metodą na ten typ wody jest przepływanka.
Ciekawe uwagi na temat tej właśnie metody w lipcowo-sierpniowym numerze Wiadomości Wędkarskich z 1982 roku, w artykule zatytułowanym „Tak łowię w rzece”, przedstawił Jerzy Markiewicz. Ten doświadczony wędkarz pisał tak: „Zestaw zarzucamy w górę rzeki pod kątem mniej więcej 30 stopni do brzegu. Jest to jałowy punkt łowiska, brania są tu rzadkie. Chodzi tylko o to, by wędka zbiegła się z dnem naprzeciw naszego stanowiska w sposób nie wzbudzający nieufności ryb. Kiedy zestaw zaczyna mijać nasze stanowisko, spokojnym ruchem podążamy wędziskiem w dół rzeki za płynącym spławikiem. Teraz możemy otworzyć kabłąk (o ile zależy nam na przedłużeniu drogi spływania przynęty), a żyłka nawinięta prawie do krawędzi szpuli wysnuwa się bez oporów zgodnie z prędkością zestawu. W końcowej fazie zamykamy kabłąk ale nie spieszymy się z wyjmowaniem wędki z wody. Właśnie ten ostatni odcinek drogi naszej przynęty jest miejscem najczęstszych brań.
Atak ryby następuje w momencie, gdy przynęta na skutek zatrzymania biegu spławika podrywa się z dna lub gdy łukiem spływa w stronę brzegu. Niezależnie od tego, czy branie było widoczne czy nie, na wszelki wypadek zacinamy, a dopiero potem zwijamy żyłkę na kołowrotek. Ze względu na znaczne odległości, zacięcie (obszerne ale zarazem miękkie) wykonujemy całym przedramieniem. (...)
Hol powinien odbywać się w górnych warstwach wody, co nie płoszy pozostałych ryb, najlepiej techniką pompowania, czyli podciągania ryby wędziskiem (a nie kołowrotkiem) i zwijanie żyłki w czasie płynnego opuszczania wędziska. Unikać należy gwałtownych ruchów wędziskiem zarówno w górę, co grozi zerwaniem ryby, jak i w dół, przez co ryba dostając „luzu” łatwo może się wypiąć. Takie holowanie jest przy okazji bardzo emocjonujące, gdyż pozwala na wyczuwanie najdrobniejszych wahnięć tułowia broniącej się ryby. Wyczerpaną sztukę naprowadzamy na siatkę zanurzonego podbieraka i spokojnie wyjmujemy na brzeg”.
Wydaje się, że zacytowany przeze mnie fragment teksu sprzed prawie czterdziestu pięciu lat nie stracił nic na swojej aktualności. I tylko ktoś, kto będzie przestrzegał opisanych tam zasad ma więcej szans na wyciągnięcie z rzeki dorodnej płoci, niż nie stosujący się do wspomnianych uwag wędkarze. Warto też pamiętać, że w przepływance ważne jest zwłaszcza przytrzymanie zestawu w odpowiednim momencie, gdyż jego celem nie jest nic innego, jak wyróżnienie przynęty. Bo unosząc się lekko nad dnem – w efekcie przytrzymania zestawu – nasza przynęta wyróżnia się w ten sposób spośród zanęty, jaką zastosowaliśmy w naszym łowisku.
I to by dzisiaj było na tyle. Zatem, do zobaczenia nad wodą.

Jakub Kleń