[2025.10.31] W listopadzie na miętusa
Dodane przez Administrator dnia 29/10/2025 15:56:50

---

Listopad, to niezły miesiąc, by spróbować zapolować na miętusa, jedyną rybę dorszowatą żyjącą w naszych wodach słodkich. Tym bardziej, że od 1 grudnia dla tej ryby rozpoczyna się okres ochronny, który zakończy się dopiero wraz z ostatnim dniem lutego. Okres ochronny nie dotyczy natomiast miętusów łowionych w Odrze od ujścia do niej Warty aż do granicy z wodami morskimi.
A gdzie miętusa spotkamy w Małopolsce? Na przykład w Dunajcu. W tym kontekście można się zastanawiać, czy to od dunajeckich miętusów wzięła nazwę jedna z podhalańskich miejscowości - Miętustwo? Najprostsze wyjaśnienie odnosi się jednak do nazwiska rodu Miętusów, do których ta ziemia kiedyś należała. Zresztą jeden z bardziej znanych przedstawicieli tego rodu, to żyjący w latach 1869-1956 bernardyn o. Grzegorz Miętus związany z klasztorem w Przeworsku na Podkarpaciu, który urodził się właśnie w Miętustwie. Ale z drugiej strony można też pytać, a skąd wzięło się nazwisko Miętus? I tutaj specjaliści od języka mówią, że nazwisko Miętus może pochodzić od wyrazu pospolitego, jakim jest właśnie nazwa ryby miętus.
W Polsce miętusy występują we wszystkich prawie wodach śródlądowych, w zalewach Wiślanym i Szczecińskim, w zatokach Puckiej i Pomorskiej, a także w przybrzeżnych wodach Bałtyku. Miętusa możemy spotkać zarówno w rzekach, w jeziorach i zbiornikach zaporowych, a czasami nawet w stawach. W rzekach miętusa spotkamy nawet w krainie pstrąga. Natomiast w jeziorach ryba ta zamieszkuje najchętniej głębsze, ciemniejsze, zimniejsze i dobrze natlenione okolice z czystą wodą.
Miętusy preferują te akweny, które mają kamieniste i piaszczyste dno oraz brzegi poprzerastane korzeniami, gdzie ryba może znaleźć naturalne kryjówki. W rzekach mnóstwo takich miejsc znajduje się w czeluściach kamiennych i wiklinowych tam, zapór oraz grobli. Przed laty miejscami, w których miętusy występowały w dużych ilościach były „młynówki”. Ryby można było wyciągnąć gołą ręką na przykład z walającej się na dnie takiej „młynówki” starej, przerdzewiałej rury. I wcale nie były to jakieś całkowicie rzadkie, incydentalne tylko przypadki.
Generalnie miętus jest dość rozpowszechniony na całym świecie. Występuje zarówno w środkowej i wschodniej Europie – na zachodzie granicę występowania stanowi Szwajcaria, dorzecze Loary i wschodnia część Anglii (w Irlandii i na Półwyspie Szetlandzkim nie występuje). Miętusa spotkamy także w Azji – tam wschodnią granicę występowania naszej ryby stanowi dorzecze Amuru i Leny. Na północy tego kontynentu miętus bytuje w rzekach wpadających do Morza Arktycznego. Miętusy spotykamy wreszcie także w Kanadzie oraz w północnej części Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. W sprzyjających warunkach miętus potrafi dorastać do sporych rozmiarów. Na przykład w rosyjskim jeziorze Onega spotykane są osobniki o długości 1 metra i wadze 35 kilogramów. W naszych, polskich warunkach miętusy dorastają do 70 centymetrów i osiągają wagę 4 kilogramów.
A więcej o polowaniu na miętusy w naszych wodach napiszę w przyszłym tygodniu.

Jakub Kleń