Moi zdaniem Stosowne byłoby słowo „przepraszam”
Dodane przez Administrator dnia 23/04/2010 11:47:42

---

Sytuacje szczególne wymagają takich samych zachowań. Katastrofa samolotowa pod Smoleńskiem jest taką okolicznością. Milczenie, zaduma, głęboka refleksja w obliczu tragedii narodowej są najodpowiedniejsze. Ale oto natychmiast po decyzji o pochowku prezydenckiej pary na Wawelu pojawiły się protesty. Namiętności kilkuset protestujących przeciwko tej decyzji, nagłośnione niewspółmiernie do skali zjawiska, zaczęły kłócić się z powagą chwili. Głos musieli zabrać polscy biskupi, przypominając, że "wobec majestatu śmierci i wielkiej tragedii narodowej wszystkie indywidualne racje powinny ustąpić na rzecz zachowania jedności i godności narodowej".
Dopóki trwają prace nad ustaleniem przyczyn katastrofy, niestosowne wydają się wszelkie spekulacje na ten temat. Myślę o oświadczeniu gubernatora okręgu smoleńskiego, który już w dwie godziny po wypadku podał, co było przyczyną wypadku. Myślę także o zachowaniu niektórych polityków i dziennikarzy, sugerujących, że to Lech Kaczyński wymusił lądowanie w trudnych warunkach. Czy mieli jakąś wiedzę na ten temat?
Nie, to był dalszy ciąg wielkiej medialnej operacji wymierzonej przeciwko sprawowaniu urzędu prezydenta przez Lecha Kaczyńskiego. Prezydenta wybranego w demokratycznych wyborach. Kampanii bez precedensu, bo w walce politycznej wyśmiewano i wyszydzano także wzrost, także miłość do matki i brata, drwiono z patriotyzmu, podobno przestarzałego i nie przystającego do tego nowoczesnego świata naszych elit. Nie chodziło tylko o źle powieszoną przez woźnego flagę czy krzesło na konferencji. Część elity politycznej naszego kraju zbojkotowała wydaną przez prezydenta galę z okazji 90 rocznicy odzyskania niepodległości. Trzeba było śmierci prezydenta, by okazało się, że stacje telewizyjne mają taśmy z zupełnie innym jego wizerunkiem. Innym niż ten, który podsuwano Polakom przez niemal pięć lat. Znów na pierwszej linii frontu znaleźli się najgorliwsi. Skłoniło to wielkiego, wspaniałego pisarza Jarosława Marka Rymkiewicza do skreślenia gorzkich słów: "Nie mogę tego słuchać, nie mogę patrzeć na te krokodyle łzy. Ludzie, którzy Go nienawidzili, którzy Nim gardzili, którzy nim pomiatali, teraz płaczą nad jego trumną".
Mimo, że byłoby to stosowne, jakoś nie usłyszeliśmy słowa PRZEPRASZAM. Tych parę dni jednak wystarczyło, żeby społeczeństwo uświadomiło sobie siłę manipulacji opinią publiczną. Wbrew publicznym zapewnieniom czeka nas wcale nie łagodna i wyciszona kampania wyborcza. Stawka jest zbyt wysoka. Obserwowaliśmy to już w dniu pogrzebu. Gdy w jednym programie telewizyjnym na żywo pokazywano składanie kondolencji rodzinie i rządowi, w innym już sugerowano sukcesorom Lecha Kaczyńskiego schowanie się w domowym zaciszu.
Za życia prezydent Lech Kaczyński nie był łatwym przeciwnikiem. Prawdziwie groźnym stał się po śmierci.
Mieczysław Gil