[2021.11.12] Przy ujściu Raby do Wisły (3)
Dodane przez Administrator dnia 13/11/2021 10:11:58

---

Po smacznym obiadowym posiłku ogarnęło nas błogie rozleniwienie. - Gdyby jeszcze tylko coś wzięło, to byłby najlepszy deser – stwierdził Andrzej. - No, tak – dodał Leszek. Ja już niczego nie dodawałem, ale zgadzałem się z kolegami. Gdyby coś wzięło, byłoby super.
Tymczasem nasze sygnalizacyjne dzwonki nadal milczały. Co więcej, przez te wszystkie godziny nie zaobserwowaliśmy żadnych oznak żerowania ani nawet obecności ryb. Leszek postanowił zwinąć swoje gruntówki i porzucać trochę blachą. Zaczął od Wisły. Pozwalał blaszce spłynąć wraz z nurtem, a później ściągał blaszkę – to przyspieszając, to znów zwalniając jej prowadzenie. Później spróbował na Rabie – też bez widocznego efektu. Co ciekawe, nie miał nawet ani jednego zaczepu o jakiś podwodny kamyk czy roślinę. Taki lekki zaczep przynajmniej na parę sekund dał by mu jakiś wyrzut adrenaliny. A tu także nic.
Po piątej po południu zaczęliśmy się zbierać. Słońce było już coraz niżej i robiło się wyraźnie chłodniej. Ale byliśmy zadowoleni. Co prawda, żaden z nas nie miał ani jednego brania, ale ten dzień spędzony nad wodą należał do najpiękniejszych w tym roku. A, że powoli zbliżała się uroczystość Wszystkich Świętych, to wracając, w Niedarach, przed samym wyjazdem na drogę ze Szczurowej do Niepołomic, odwiedziliśmy niewielki cmentarzyk z I wojny światowej, gdzie w czterech mogiłach zbiorowych i jednej pojedynczej pochowano 69 żołnierzy z 42 pułku piechoty armii rosyjskiej.
Jakub Kleń


Po obiedzie, Leszek postanowił obrzucić Wisłę blaszką.