[2019.01.25] No to dzisiaj o lipieniu
Dodane przez Administrator dnia 25/01/2019 08:12:10

---

W ostatnich tygodniach pisałem w tym miejscu o troci wędrownej i o głowacicy. Wypada zatem parę słów napisać o rybie (również należącej do łososiowatych), która kiedyś dość licznie występowała szczególnie w rzekach południowej Polski, a dziś jedynie sporadycznie pojawia się na haczyku. Oczywiście mam na myśli lipienia.
Lipień, czyli Thymallus thymallus, swoją łacińska nazwę zawdzięcza najprawdopodobniej temu, że ryba ta, po wyjęciu jej z wody, ma wyraźnie wyczuwalny tymiankowy zapach. Cechą charakterystyczną lipienia jest wysoka płetwa grzbietowa z czerwonymi i czarnymi plamami. Ciało lipienia jest długie, pokryte drobną łuską. Szczęka górna jest nieznacznie dłuższa od dolnej. Ryba ta z wierzchu jest szara z zielonym lub niebieskim odcieniem, spód jest białawy, boki srebrzyste, czasem złotawe. Na grzbiecie występują nieregularne, czarne plamki, u młodych plamy występują też na bokach. Występuje tu dymorfizm płciowy. Samiec jest większy od samicy. Jego płetwy również są większe.
W Polsce lipienie można spotkać rzekach Pomorza, Karpat i Sudetów. Zasiedla głównie rzeki, w jeziorach jest spotykany bardzo rzadko. Latem przebywa na kamienistych płyciznach, zimą przenosi się do głębszych wód. Jest bardzo wrażliwy na zanieczyszczenia wody. I to jest właśnie główna przyczyna tego, że dzisiaj nie go w takiej obfitości jak kiedyś. Lipień preferuje czyste i zimne wody bogate w tlen. Tak zwana "kraina lipienia" zaczyna się w momencie, w którym potok górski zamienia się w niewielką rzekę.
Lipienie to drapieżniki. Zjadają owady, głównie ich larwy, skorupiaki. Chwytają też owady, które latają nad powierzchnią wody. Zjadają ikrę innych ryb.
Lipienie najczęściej łowi się na sztuczną muszkę, chociaż można próbować również i na małą błystkę obrotową metodą spiningową. Zacięty lipień rozpoczyna gwałtowną walkę, ucieka długimi wypadami i wyskakuje często ponad wodę.
Okres ochronny dla lipienia trwa od 1 marca do 31 maja. Wymiar ochronny wynosi 30 cm, zaś dzienny limit połowu 5 sztuk (łącznie z pstrągami). Rekordowy lipień złowiony na wędkę mierzył 54 centymetry i ważył 1.35 kg. Złowił go Edward Brach w roku 1971. Nie wiem, czy rekord ten został pobity.
Mięso lipienia jest białe, smaczne i ubogie w ości, które są rozmieszczone głównie w przedniej części ciała i partii grzbietowej. Znawcy przedkładają lipienia nad pstrąga. Łuski lipienia, mimo że osadzone dość mocno, łatwo dają się usunąć w trakcie skrobania.
Jakub Kleń