[2016.07.01] W sumie… czas na suma (2)
Dodane przez Administrator dnia 01/07/2016 14:20:10

---

Kształt, ubarwienie i pozbawiona łusek skóra suma na pierwszy rzut oka zbliżają go bardziej do miętusa i węgorza niż do innych słodkowodnych ryb, takich jak karp czy kleń. Sum jest rybą „czarną”, bytującą przy dnie i żerującą w nocy. Jego mocny ogon (a pamiętajmy, że jego trzon ogonowy to ponad połowa jego korpusu) świadczy o tym, że mamy do czynienia ze świetnym pływakiem. Charakterystyczny jest też łeb suma, na którego końcu znajduje się rozcięty, obszerny i wyraźnie górny pysk. Żuchwa tej ryby wychodzi poza krawędź szczęki górnej – po prostu jest dobrze przystosowana do chwytania pokarmu od dołu ku górze. Oczywiście sum ma również zęby. Tyle tylko, że nie są to zęby wielkie i ostre jak u szczupaka, ale gęste i drobne, przypominające pilnik do drewna.
Jak już wspomniałem sum lubi noc. Ale lubi też ciepło. Sumowy wycier ginie po paru godzinach przebywania w temperaturze 5 stopni Celsjusza. Dlatego też najlepszym czasem na sumowe łowy jest lato. Lipcowa czy sierpniowa noc i ciepła woda w rzece – szczególnie w połączeniu ze zbliżającym się burzowym frontem - to wręcz wymarzone warunki dla wybierającego się na suma wędkarza. W taki czas drapieżnik ten osiąga swoją szczytową formę.
W mrocznej toni bez trudu poluje. Albo na aktywne wtedy kiełbie, które gromadzą się na twardych dennych równinach za przykosami. Albo na ukleje, które zdezorientowane ciemnością odpoczywają pod zwierciadłem wody. Albo na płotki, które trwają w pobliżu przybrzeżnych roślin i korzeni. Chwytanie ryb w takich okolicznościach nie sprawia sumowi żadnych trudności – zwłaszcza gdy może posłużyć się obszerną paszczą. Ale przyszła ofiara musi się poruszać. To właśnie ruch przyszłej ofiary wzbudza sygnały odbierane przez linię boczną naszego nocnego zbója. Bo sum oczy ma kiepskie, można powiedzieć wręcz, że ma „wadę” wzroku. To dlatego być może częstymi ofiarami suma padają ryby aktywne w nocy. W nocy rajcują także żaby – i one też często padają ofiarą suma. W większości podręczników i poradników wędkarskich można znaleźć opinię, że doskonałą sumową przynętę stanowi żaba pozbawiona skóry. Tu w grę wchodzić może drugi doskonały zmysł suma – zmysł węchu, bo obdarta ze skóry żaba raczej ochoczo już się nie porusza.
Rzadziej sumy łowione są skutecznie w dzień. Ale jeśli wiemy z komunikatów pogodowych, że nad nasz rejon nadciągają masy ciepłego i wilgotnego powietrza, a spiętrzenie chmur zapowiada burzę, i gdy na dodatek słońce przeszło już na drugą stronę dnia i świeci na rzekę pod prąd, wtedy warto zarzucić sumowy zestaw. I może się okazać, że przez nocą wrócimy do domy z sumem, którego koledzy będą nam zazdrościć.
Ale zwykłe, niejako „robocze” polowania na suma, odbywają się jednak nocami. To wtedy ryby te odwiedzają miejsca nawet znacznie oddalone od swoich czatowni. Rejonami ich penetracji stają się wtedy fragmenty dna pokryte zwałami iłowych brył, krawędzie progów, gwałtowne obrywy brzegu czy spokojne zacisza, nad którymi nocują stada uklejek. A także zarośnięta strefa przybrzeżna obfitująca w żaby czy raki.
Jakub Kleń