[2013.10.03] ROŻNOWSKIE SANDACZE (II)
Dodane przez Administrator dnia 03/10/2013 17:14:25

---

O dziesiątej obozowisko było gotowe. Wreszcie mogliśmy zarzucić nasze zestawy. Postanowiliśmy posłać po jednym zestawie żywcowym, a drugie kije uzbroić w białe i czerwone robaki (żeby dać szansę również tamtejszym leszczom). Ale w przybrzeżnym pasie wody w zasadzie nie działo się nic. Nie było widać drobnicy, nie było też oznak żerowania drapieżników czy innych większych sztuk spokojnego żeru. Za to działo się coś w dalszej odległości od brzegu. Od czasu do czasu widzieliśmy tam wyskakującą z wody drobnicę. Decyzja była szybka. Zestawy z robakami zarzucamy od brzegu, a zestawy żywcowe wywozimy pontonem w pobliże miejsca, gdzie widzieliśmy oznaki żerowania – najpewniej - sandacza. Co prawda, zestawy żywcowe można było zarzucić tak daleko, ale nie wiadomo, co stałoby się z samymi żywcami. Bezpieczniej było, po wywiezieniu na łowisko, opuścić je delikatnie do wody.
Napompowaliśmy ponton, co zajęło nam trochę czasu. Podałem Leszkowi zaczepione na haczykach żywce, zwolniłem kabłąki w kołowrotkach, by żyłki mogły się swobodnie wysnuwać i Leszek odbił od brzegu, kierując się ku środkowi zbiornika. Gdy dopłynął na wytypowane przez nas miejsce, wypuścił żywce, a ja wyregulowałem kołowrotki tak, by widoczne były ewentualne brania, a jednocześnie by w tej pierwszej fazie brań nie spłoszyć ryb nagłym oporem zestawu. Gdy Leszek z powrotem przypłynął do brzegu, pozostał czekać na brania. Zarzuciliśmy jeszcze od brzegu po jednym zestawie z robakami i zabraliśmy się za spóźnione śniadanie. Kanapki przygotowane w domu, popijane herbatą ze świeżo przegotowanej wody na turystycznej kuchence gazowej, smakowały jak nigdy. Po śniadaniu siedliśmy na wędkarskich krzesełkach i oddaliśmy się obserwacji wędek.
Jakub Kleń
(dokończenie za tydzień)


Leszek wywiózł żywce w pobliże miejsca, gdzie zaobserwowaliśmy oznaki żerowania sandacza.