[2013.09.19] DOBRE ŁOWISKO – PODSTAWA SUKCESU
Dodane przez Administrator dnia 19/09/2013 20:46:15

---

Wybór łowiska to jeden z najważniejszych czynników, które decydują o tym czy nasza wyprawa na ryby zakończy się sukcesem. Bo przecież możemy mieć najlepszych sprzęt, znakomite przynęty i wrócić do domu z pustą siatką, gdyż w miejscu, w którym łowiliśmy, po prostu nie było ryb.
Kiedyś jeden z młodych wędkarzy zagadnął mnie o to, czym kieruję się wybierając właśnie to, a nie inne miejsce do wędkowania? Siedząc nad kijami rozmawialiśmy dość długo, bo sprawa jest dość złożona i wieloczynnikowa. Są oczywiście sprawdzone sposoby, jak na przykład obserwacja zachowania miejscowych wędkarzy. Oni już wiedzą, gdzie łowi się ryby. Ale bywa, że nad wodą jesteśmy sami, a na dodatek w danej okolicy po raz pierwszy. Wtedy przydaje się wiedza o rybach oraz o ich upodobaniach i obyczajach.
A jakie one są? Cóż, jest ich sporo, ale zwróćmy uwagę przynajmniej na niektóre. Jeśli w zbiorniku pływają ryby drapieżne, ich obecność najczęściej zdradza hałaśliwe zachowanie – uderzenia ogonami o wodę, wyskakiwanie nad jej powierzchnię czy nagłe „rozpryskiwanie” się stad drobnicy. Gdy w jednym i tym samym miejscu, co jakiś czas z wody wyskakuje drobnica, niechybny to znak, że w wodzie poluje sandacz. Gdy oprócz ucieczki rybek widać i słychać uderzenie ryby o powierzchnię wody możemy domniemywać, że poluje boleń. Uderzenia szczupaka są dużo silniejsze niż bolenia, a sama ryba często wyskakuje z wody. Z kolei okonie atakują gromadnie. Ich ofiary wyskakują równocześnie na stosunkowo dużym obszarze, uciekają wachlarzem w jednym kierunku, a sytuacja taka powtarza się kilka razy.
Inaczej zachowują się sumy. Te potwory w lecie o zmierzchu pływają pod samą powierzchnią, a napotkaną drobnicę gwałtownie atakują. Brzany często wyskakują z wody „furkocząc”. Klenie mocno biją o wodę, a z brzegu możemy dostrzec ich charakterystyczną czerwoną płetwę. Z kolei pstrągi i lipienie wypryskują z wody w pogoni za owadami, które unoszą się nad jej powierzchnią.
Ryby spokojnego żeru także zdradzają swoją obecność. Leszcze, które przed wschodem słońca podążają na żerowiska zdradzają się bąbelkami pojawiającymi się na powierzchni wody. To efekt uwalniania się gazu błotnego z dna w trakcie rycia go przez te ryby. Przed zmierzchem leszcze lubią się natomiast spławiać – majestatycznie wynurzają się do połowy ciała nad wodę i natychmiast z powrotem nurkują. Manewr ten powtarzają wielokrotnie. Karpie potrafią całe wzbić się nad taflę. Poruszające się pod prąd, żerujące świnki widać po licznych i stale powtarzających się srebrnych błyskach. Niektórzy wędkarze mówią wtedy, że świnki „lusterkują się”.
Dobrą pomocą w wyborze łowiska w wodach stojących i wolno płynących są rosnące w wodzie rośliny. To one są siedliskiem wielu bezkręgowców i larw stanowiących pożywienie dla ryb. Dostarczają tlenu do oddychania i chronią ryby przed ich wrogami. Warto wiedzieć, że na przykład szczupak lubi obecność trzciny, pałki, grzybienia, grążela, rogatki i rdestnicy. Okoń wybiera okolice bogate w trzcinę, grzybienie, grążele, wywłócznik i jaskier wodny. Karp przepada za poryblinem jeziornym i manną jadalną. Lin lubi obecność grzybieni, grążeli, sitowia, pałki, rogatka i rdestnicy. Za rdestnicą przepadają też leszcze i płocie. A ta ostatnia czuje się dobrze również w obecności moczarki i strzałki wodnej.
Na intensywności żerowania ryb wpływ ma także kolor i zapach wody. Jeśli woda przybiera kolor zielony (zakwit glonów z rodzaju zielenic) albo ma zapach bagna, wtedy wędkarskiego sukcesu raczej nie odniesiemy.
Jakub Kleń