[2013.04.11] WRESZCIE CIEPŁO
Dodane przez Administrator dnia 11/04/2013 17:27:08

---

No, wreszcie. Po wyjątkowo długiej w tym roku zimie (Wielkanoc po lodzie), wreszcie przyszło ocieplenie. I chociaż krzewy oraz drzewa jeszcze bez liści, to jednak już zupełnie inaczej. Zresztą wystarczy kilka ciepłych dni i wegetacja roślin przyspieszy błyskawicznie.
Ciepło jakoś od zawsze kojarzy mi się z leszczami. Być może dlatego, że jako młody chłopak w wakacje często wybierałem się nad jezioro czchowskie, by przywozić stamtąd kilogramy dorodnych leszczy. Smażone smakowały wybornie. Parę dziesiątków lat później, leszcze przygotowywałem na grillu. Też smakowały wybornie. I chociaż leszcze, niekiedy naprawdę dużych gabarytów, żyją również w rzekach (wystarczy wspomnieć choćby naszą poczciwą Wisłę w Mogile), to jakoś dla mnie prawdziwą krainą tej ryby były zawsze duże zbiorniki zaporowe: w Czchowie, Rożnowie, Czorsztynie, a trochę dalej – zbiornik nad Soliną.
Jeśli nad taki zbiornik wybieramy się na dłużej, na przykład na urlop, to zdecydowanie warto pomyśleć o zanęcaniu, przynajmniej przez kilka dni, swojego łowiska, małymi ilościami planowanej przynęty – najlepiej o tej godzinie, o której zamierzamy rozpocząć łowienie.
A gdy zanęcanie mamy już za sobą, możemy skupić się na doborze odpowiedniego sprzętu. Kwestia wyboru samego wędziska jest kwestią upodobań. W łowieniu dużych leszczy dość dobrze sprawdzają się stosunkowo sztywne kije, ale zaopatrzone w miękką szczytówkę. Sztywne wędzisko ułatwi precyzyjne zarzucanie zestawu na dużą odległość i skuteczne zacięcie mimo długiej żyłki. Z kolei delikatna szczytówka będzie pochłaniała energię dużego leszcza, szamoczącego się na delikatnej żyłce przyponu.
Duże leszcze zawsze łowiłem na grunt z koszyczkiem zanętowym albo ze sprężyną na zanętę. Z reguły stosowałem też podwójny zestaw sygnalizatorów – reagujący na najmniejszy ruch żyłki sygnalizator dźwiękowy oraz tradycyjną, niewielką i lekką styropianową bombkę. Chodzi oczywiście o to, by ryba przy pobieraniu przynęty nie czuła oporu. Taki opór może leszcza spłoszyć. Branie dużego okazu jest delikatne, a sygnalizuje go najczęściej powolne unoszenie się założonego na żyłkę sygnalizatora (podobnie jak wykładanie się spławika na wodzie, gdy łowimy metodą spławikową). Zacinamy wtedy, gdy sygnalizator uniesie się na jakieś trzynaście, piętnaście centymetrów.
Na leszcze zazwyczaj wybierałem się albo wczesnym świtem (wtedy spod domu wyjeżdżałem, gdy było jeszcze ciemno - pod koniec czerwca oznaczało to wyjazd około godziny 3 nad ranem) albo wieczorem z zamiarem pozostania na łowisku w nocy. Przy drugim wariancie nad wodą byłem co najmniej na godzinę przed zmrokiem. Ten czas pozwalał na precyzyjne posłanie zanęty, przygotowanie zestawów oraz całego obozowiska. Później – jeszcze za dnia – kilka razy zarzucałem zestaw w zanęcone miejsce. Po zapadnięciu zmroku, rzuty miałem opanowane na tyle, że precyzyjne posłania przynęty w wybrane rejony łowiska mogłem wykonywać już w ciemno – dosłownie.
Jakub Kleń