[2013.03.14] Zdrowie dla bogatych
Dodane przez Administrator dnia 14/03/2013 21:48:49

---

Czy 120 tysięcy złotych nagrody, którą minister zdrowia przyznał dyrektorowi warszawskiego szpitala, to dużo, czy może w sam raz za dobre zarządzanie i ofiarną pracę? Prawdę mówiąc: nie wiem. Niepokoi mnie jednak, czy zrujnowaną służbę zdrowia rzeczywiście stać na tak wysokie nagrody, nawet dla najlepszych.
Podobno minister przyznał taką nagrodę za dwa lata, podobno druga co do wielkości wynosiła 117 tysięcy, a trzecia była już znacznie niższa – tylko 60 tysięcy. Co ciekawe, wszystkie te nagrody dostali dyrektorzy szpitali warszawskich. Czy tylko w Warszawie pracuje się tak dobrze? A może prasa opisała akurat nagrody przyznane w stolicy, a nie interesowała się taką prowincją, jak np. Poznań czy Kraków?
Obecny minister był wcześniej pełnomocnikiem premiera do spraw osób wykluczonych. Czym się zajmował? Nie bardzo wiadomo. W telewizji pokazywano jedynie limuzynę, jaką dostał do dyspozycji. Powszechne były komentarze, że stanowisko pełnomocnika było nagrodą za jego przejście z klubu parlamentarnego SLD do Platformy. W jesieni 2011 został ministrem zdrowia. Należy do najbardziej krytykowanych ministrów w rządzie Tuska, nie wydaje się jednak, żeby mogło to doprowadzić do jego odwołania.
Czym może pochwalić się minister Arłukowicz? Czy tym, że 27 procent pacjentów nie stać na wykupienie przepisanych im leków? Z każdym miesiącem rosną koszty pobytu w szpitalu, gdzie pacjenci muszą sami opłacać lekarstwa i niektóre badania. Z każdym miesiącem wydłuża się czas oczekiwania w kolejce na wizytę u specjalisty czy na operację w szpitalu. Zdarza się coraz częściej, że czekają nawet ci pacjenci, którym operacja może uratować życie. Pogarsza się przy tym poziom leczenia, a także wyposażenie szpitali, które na wszystkim oszczędzają (jak widać po nagrodach dla dyrektorów – jednak nie na wszystkim). Coraz częściej pacjenci w szpitalach zarażają się groźnymi chorobami. Co na to minister? Nie wiadomo, w każdym razie sam też nie zamierza podać się do dymisji.
Kiedy przy różnych okazjach składamy sobie życzenia, przede wszystkim mówimy: dużo zdrowia. Kiedy widzimy, jak nas traktują, najpierw Kopaczowa, a teraz Arłukowicz, to życzenie nabiera dramatycznej wymowy. Kiedy otwieramy telewizor, dowiadujemy się o dzieciach, którym nie udzielono im pomocy. O starych ludziach, których „nie opłaca” się leczyć – nikt już nie mówi. Całe życie płaciliśmy obowiązkową składkę na służbę zdrowia. Obiecywano nam w zamian bezpłatne leczenie. Teraz rząd mówi: jak chcecie się leczyć, to płaćcie, a najlepiej – jak was na to stać – jedźcie chorować za granicę. Zostaliśmy bezczelnie oszukani. Rząd „zagospodarował” nasze pieniądze, a i tak trzy pokolenia będą spłacać długi, które ekipa Tuska zaciągnęła, żeby utrzymać się przy władzy. Kopaczowa nie poradziła sobie z ministerstwem zdrowia, więc na pocieszenie dostała fotel marszałka Sejmu i sama mogła sobie przyznać 40 tysięcy nagrody za ubiegły rok. A my będziemy pokornie czekać, aż przyjmie nas lekarz i modlić się, żeby nie skazał nas na pobyt w szpitalu. Bo dzisiaj, w Polsce rządzonej przez Tuska i Arłukowicza, leczenie może okazać się większym nieszczęściem niż choroba.
Ryszard Terlecki