[2012.07.26] SIERPNIOWA NOSTALGIA
Dodane przez Administrator dnia 26/07/2012 11:39:22

---

W przyszłym tygodniu, w środę, pierwszy dzień sierpnia. To dobry miesiąc na połów wielu gatunków ryb. Skąd zatem tytułowa sierpniowa nostalgia? Ano dlatego, że powoli zacznie kończyć się lato. Koniec lata oznacza jesień, po której przychodzi zima. Dni stawać się będą coraz krótsze. Drzewa zaczną tracić liście. Cała przyroda będzie powoli przygotowywać się do zimowego snu. Ale przecież sierpień, to pełnia lata! – zakrzyknie ktoś, zdenerwowany tym biadoleniem. No, właśnie. Zaledwie miesiąc temu dokonało się wiosenno-letnie przesilenie. 26 lutego wypada św. Anny, a jak mówi stare polskie porzekadło: od świętej Anki chłodne noce i poranki. Według klimatologów, polskie lato nie trwa długo. Lato właściwe zaczyna się 16 lipca, a kończy już 20 sierpnia. Trwa zatem niewiele ponad miesiąc. Ostatnia dekada sierpnia i pierwsza połowa września to już wczesna jesień. Oczywiście, że sierpniowe upały też potrafią dać nieźle w kość, a i noce trafiają się ciepłe, ale – co by nie mówić – lato powoli będzie się kończyć. Dlatego najbardziej lubię wczesną wiosnę, bo wiem, że wtedy wszystko się zaczyna.
Zmiany zachodzą także w wodzie. Osiągnąwszy w połowie lipca stan cieplnej kulminacji, woda zaczyna systematycznie tracić swoje ciepło. Przez sierpień jej temperatura spada o około 3 stopnie Celsjusza. Jeśli ten spadek przebiega łagodnie, wędkarze nawet go nie odczują. Sierpień, to czas kompromisu – sprzyja zarówno gatunkom, które lubią ciepłą wodę jak i tym, które skłaniają się ku wodom chłodniejszym. Sierpień to także czas łowieckiego szczytu – ryby na ogół żerują bardzo aktywnie, jakby przeczuwały zbliżającą się zimę. Ten okres dobrego żerowania przeciąga się na wrzesień, a w przypadku niektórych gatunków także na październik. Wczesną jesienią, czyli między sierpniem i wrześniem, odzywa się prastare prawo natury – przyspieszyć żerowanie, wykorzystać wszystkie możliwe i sprzyjające okoliczności, by w organizmie zgromadzić energetyczne zapasy na zimę. Niemniej, wraz ze spadkiem temperatury, wykruszają się z łowisk gatunki ciepłolubne: węgorze, sumy, karasie… Na wigorze zyskują za to szczupaki, sandacze i bolenie.
Powoli będzie się zmieniać otoczenie rzek, stawów czy jezior. Na okolicznych polach pojawią się traktory orzące pola po zebranej pszenicy. Gdzieniegdzie zobaczymy pochylonych ludzi wybierających do kosza ziemniaki. Coraz częściej poczujmy zapach dymu z rozrzuconych po polach ognisk. Nagle zabraknie na łąkach bocianów. Któregoś dnia zorientujemy się, że zniknęły gdzieś czarne rybitwy. Przybędzie tylko biegusów na plaży. Nad sobą zobaczymy ciągnące klucze gęsi, a na płynącej rzeką wodzie siadające na niej chmarami dzikie kaczki. To już będzie pełna jesień.
Ale my, na razie, żyjemy początkiem sierpnia. Czasem dobrych łowów. To jeszcze prawdziwe lato.
Jakub Kleń