[2006.05.05] Nad Dunajcem koło Zakliczyna
Dodane przez Administrator dnia 05/05/2006 17:29:48

---

Korzystając z chwili wolnego czasu, mimo nie najlepszej pogody, w sobotnie popołudnie wybrałem się nad Dunajec w okolice Zakliczyna. Co jakiś czas lekko siąpiło, a że na dodatek nie było zbyt ciepło, zrezygnowałem z połowu na grunt i postanowiłem trochę porzucać gumkami i niewielkimi obrotówkami. Zawsze to cieplej, gdy człowiek nie siedzi w miejscu, ale się trochę porusza. Zacząłem od obrzucenia okolic mostu na drodze do Zakliczyna. Przy jego filarach jest na tyle głęboko, że w wakacje młodzież skacze tam na główkę, a wokół pełno ludzi. Za to teraz cisza. Ani jednego turysty. Ba, nie zauważyłem nawet żadnego wędkarza. W tych przyfilarowych głęboczkach zawsze lubiły być ryby. Nieraz, o świcie, widywałem tam pstrągi. Bywały spore okonie. Niestety, tym razem nic nie uderzyło w moją biało-srebrną gumkę. Poszedłem w górę rzeki. Porzucałem z brzegu. Porzucałem też z kamiennej główki - zarówno w szybszy nurt przelewający się u jej szczytu, jak i w spokojną wodę zatoczek. Po dwóch godzinach miałem już dość. Ale rzuciłem raz jeszcze w poprzek nurtu. Zacząłem powoli ściągać. Gdy gumka zaczęła opuszczać szybszy nurt i wchodzić w spokojniejszą wodę, nagle poczułem szarpnięcie. Ooo! Odruchowo podniosłem kij wyżej, lekko zacinając. Wygięta szczytówka zadrgała jak oszalała. A więc jednak! Coś się zaczepiło. Ryba zaczęła uciekać pod prąd. Przez moment przytrzymałem ją na napiętej żyłce, ale, by nie ryzykować zerwania, poluzowałem nieznacznie hamulec. Po kilkunastu metrach zatrzymała się. Wtedy zacząłem delikatnie pompować. Jeszcze jedno odejście ryby w kierunku przeciwległego brzegu i znów pompowanie. Po kilku minutach zdobycz osłabła na tyle, że pozwoliła się holować w moim kierunku. Zobaczyłem ją jakieś dwa metry od brzegu. Nie byłem na 100 procent pewien co się zacięło, ale ryba wyglądała na klenia. Podciągnąłem jeszcze bliżej. Gdy miałem ją na wyciągnięcie ręki, podjechałem podbierakiem i wyciągnąłem na brzeg. Istotnie był to kleń. Pierwszy w tym roku. Zmierzyłem go od ogona do głowy. Miał czterdzieści dwa centymetry. Był wspaniały. Ciemny grzbiet i czerwone płetwy brzuszne były naprawdę piękne. Postanowiłem go wypuścić. Był delikatnie zahaczony za wargę, więc nie było problemu z wypięciem. Niech przyniesie mi szczęście w nadchodzącym sezonie.
W zasadzie mogłem już wracać. Tym bardziej, że na wieczór zaplanowałem grilla. A po drodze musiałem jeszcze kupić węgiel drzewny. W samochodzie miałem cztery pstrągi. Zakupione i wypatroszone w jednym z hipermarketów.
Jakub Kleń